. من هنوز هم به آن زن فکر می‌کنم...

. و به آن مادر....

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌┄┅┅✿❁✿❁✿❁✿┅┅┄ ﷽ ما یک خانواده بودیم. یک خانواده عزیز.بزرگ و قوی. همدیگر را دوست داشتیم؟ خیلی. ولی در مسیر زندگی، هر برادر و خواهرمان به یک طرف رفت و راهش را جدا کرد.ترَک‌های ریز خانه‌یمان دقیقا از همین‌جا شروع شد.چای‌مان از دهن افتاد و درخت خا‌نه‌یمان گرفتار پاییز شد.زیر یک سقف روز و شب را می‌گذراندیم اما نفس‌کشیدن دیگری را می‌خواستیم کتمان کنیم. این‌وسط، اسرائیل کار بزرگی کرد. کاری که ما نمی‌توانستیم به این سرعت و شدت انجامش دهیم. او آمد و ناخواسته گره خانوادگی‌مان را محکم کرد. خودش نمی‌دانست دارد جای زخم‌هایمان را بخیه می‌زند و دست‌هایمان را در هم می‌فشارد. او بدون اینکه بداند و بخواهد، به ما نشان داد می‌شود در بین هزاران اختلاف، آن نورِ تفاهم را از لایِ ترَک‌ها دید. و آنجا که نهایت تلاشش را کرد که خانه‌‌یمان را خاک کند و سنگ قبری برایش به یادگار بگذارد، ما بیدار شدیم و ایستادیم. همان روز بود که فرش‌های دستبافت‌ِ قرمز خانه را جارو کردیم. ترک‌های دیوارِ سفیدمان را تعمیر کردیم و خاکِ پرده سبزمان را تکاندیم. اولین شکوفه‌ی درختِ حیاط‌مان لب باز کرد، همان وقتی که چای‌ ایرانی‌‌مان دم‌ کشیده بود. نتانیاهو هیچوقت نمی‌فهمد با هر ضربه‌اش، فقط گره محبتِ اهالیِ این آشیانه را کورتر می‌کند. حالا من، فرزند کوچک این خانواده، بین این همه نفرت و کینه‌ از نتانیاهو،‌ دلم می‌خواهد از او ویژه تشکر کنم. او کاری کرد که ما باید زودتر از این‌ها انجامش می‌دادیم. «جـانظــری»

°❀°🌼°❀°‌🌼°❀°🌼°❀°‌🌼°❀° °🌼°❀°°🌼°❀° °❀°°❀° 🌼 🪴|۱۰‌اُمین تا ۱۴اُمین کتاب ۰۴ 🌼 °❀°°❀° °🌼°❀°°🌼°❀° °❀°🌼°❀°‌🌼°❀°🌼°❀°‌🌼°❀°

۱۰.کتاب زندگی های من(الکساندر همن)🌼: اگه به جستار علاقه دارید حتما حتما حتما این کتاب را بهتان پیشنهاد می‌کنم. مجموعه جستارهای عالی که تکه‌های مختلف زندگی را به دقت به هم وصل می‌کند تا پازل اتفاقات کامل شود. احتمالا روزی دوباره به کتابش برگردم ... ۱۱.نجات از مرگ مصنوعی(حبیبه جعفریان)🌼: مجموعه‌ی جستار از تنش‌های درونی که حبیبه جعفریان به زیبایی و سادگی به قلم در آورده‌است. همه متن‌ها را نه، ولی اغلب را دوست داشتم و نوع دید جعفریان منو به فکر وا‌می‌داشت. عاشق سادگی و روان بودن قلمش هستم. ۱۲.شب‌های روشن(داستایفسکی)🌼: یک کتابِ کوتاه از داستان آدم‌ها و تنهایی‌ها و انتظارهایشان. ۱۳.ملکوت(بهرام صادقی)🌼: تنها رمان صادقی که مفهومی و نمادین است. اگه به این مدل رمان‌ها علاقه دارید، احتمالا از این کتاب خوشتان بیاید وگرنه بیخیالش شوید. ۱۴.اینجا بدون تو(محبوبه بلباسی)🌼: زندگینامه شهید بلباسی و همسرش به قلم خودِ خانم بلباسی. کتاب شاید فرمی خیلی قوی نباشد، اما به‌شدت کتاب واقع‌نگرانه و صادقانه‌ای است که مخاطب باهاش همذات‌پنداری می‌کند. به من که خیلی چسبید... آفرین بهت محبوبه خانم!