┅┄┅┄┅┄┅┄┅┄┅ سلام🪴 داشتم پیام‌هاتونو می‌خوندم که به این پیام رسیدم. گفتم بیام اینجا اینو بگم شاید برای بقیه هم مسئله باشه🚶‍♂؛ اول اینکه خیلی ممنونم که نوشتی برام دوستی که نمی‌دونم کی هستی❤️. حقیقتا من فعلا قصد جهت دادن مشخصی که شما میگی رو در این مرحله ندارم. یعنی به عمد صرفا به یک تحلیل اکتفا می‌کنم. گرچه اگه متن بادقت خونده بشه می‌بینید بدون جهت و یا صرفا تحلیل خالی نبود.😉😁 هدف من در این قدم اینه که این مشکلات رو بگم؛ چرا؟ چون اول از همه باید بفهمیم توی مباحث زنان مشکل داریم و این مشکلات، نکات اساسی و ساختاری هستند. که فتنه ززآ هم میوه همین باغه. ما یه استادی داشتیم بیشترِ جلسات ترم رو برای فهم عمق مشکل می‌ذاشت. می‌گفت اینکه بدونید مشکل هست و خیلی هم شدیده از راه‌حل مهم‌تره. اینطوری هم قدر راه‌حل رو بیشتر میدونید هم خودتون از جا پامیشید تا راهی پیدا کنید. دوم ؛منم دارم دنبال راه می‌کردم. و این کار نیاز به صبر و ممارست بیشتری داره. سوم؛ من خیلی خوشحال می‌شوم مخاطب کانالم از همین خانم‌هایی باشند که بهشون انتقاد دارم. میدونی چرا؟ چون همین قرار گرفتن کنار هم و شنیدن حرفهای هم دیگه‌س که حرکت رو ایجاد می‌کنه. وگرنه اگه همه اعضا موافق من باشن که فقط به آفرین و دمت گرم و ... می‌گذره‌. پس خلاصه: ۱.فعلا بنا دارم گره رو نشون بدم نه راه‌حل. ۲.فهمیدن مشکل خودش می‌تونه حرکت آفرین باشه؛ پس لزوما بی‌فایده نیست. ۳.صبر کنیم و باهم آروم آروم بیایم جلو. خدارو چه دیدی شاید اتفاقات خوبی افتاد.❤️

ممنونم از لطفت؛ ولی اسمم درستش عنیث‌ه🤣👌 ممنون میشم بیشتر دقت کنید😜 بدی ایتا اینه که نمیشه راحت با اعضا در ارتباط بود. دوست دارم بیشتر باهم صحبت کنیم. شیطونه میگه جمع کنیم بریم «بله»😩

🌸🌸🌸🌸🌸🌸 بریم بله؟😁 اونجا بیشتر میتونیم باهم صحبت کنیم... @darhalemaremat ble.ir/join/B4uvKMGce5

••●❥🌃🌙🌃❥●•• صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن دور فلک درنگ ندارد شتاب کن زان پیش‌تر که عالم فانی شود خراب ما را ز جام بادهٔ گلگون خراب کن خورشید می ز مشرق ساغر طلوع کرد گر برگ عیش می‌طلبی ترک خواب کن روزی که چرخ از گل ما کوزه‌ها کند زنهار کاسهٔ سر ما پرشراب کن ما مرد زهد و توبه و طامات نیستیم با ما به جام باده صافی خطاب کن کار صواب، باده پرستی‌ست حافظا برخیز و عزم جزم به کار صواب کن #حافظ🌿

┄┅┅✿❁✿❁✿❁✿┅┅┄

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌┈┈┈•••༶༓✤༓༶•••┈┈ به بهانه یک دستخط عزیز🪴

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌┄┅┅✿❁✿❁✿❁✿┅┅┄ ﷽ خیلی از شب‌ها قبل از اینکه چشم‌هایم گرم خواب شوند، فکرهایی در سرم وول می‌خورد. سوالاتی درباره شیرِ مرغ تا جانِ آدمیزاد از مغزم رد می‌شود. این بین بعضی سوال‌ها همیشگی‌ن. شاید یکی از سوال‌هایِ پایه ثابتی که همیشه جای خودش را در میان شیار‌های مغزم پیدا می‌کند این است که: «واقعا زن موفق کیه؟ اونی که چندتا بچه میاره؟ اونی که ازدواج خوبی کرده؟ اونی که تحصیلات خفنی داره؟ یا اونی که جای پای شغلیش سفته؟ کدومشون؟» هرشب برای تک‌تک این زن‌ها قصه‌ای می‌سازم و هربار دست یکی‌شان را بعنوان قهرمان بالا می‌برم. هر کدامشان برای من میتوانند قهرمان باشند... آن‌شبی که به خط آخرِ کتابِ خانوم‌ماه رسیدم و کتاب را بستم، تنها بودم. به ماهِ خونی روی جلد دستی کشیدم. «قهرمان بودن» چیزی فراتر از صفت‌هایی‌ست که من فکر میکردم. برای قهرمان بودن، پیشوندها و پسوندها مهم نیستند. مهم این است که در جای درست خودت قرار گرفته باشی. فهمیده باشی چه در جهان می‌خواهی و به کجا قرار است بروی. دقیقا در نقطه‌ی درست؛ نه یک قدم عقب‌تر نه یک قدم جلوتر. آن‌جایی که محور همه جهان باشد و حاضر باشی در همانجا جان بدهی! خانوم‌ناز برای من مصداق بارز در جای درستِ زندگی بودن است. او؛ نخِ لطیفِ محکمی بود که مهره‌های زندگی‌اش را پابرجا نگه داشته بود. و نبودش به معنی نبود مهره‌ها بود. خانوم‌ماه برای من یک زن تراز است! زنی بدون پسوند در دل یک قصه شیرین. کتاب در سه بخش تالیف شده‌است. زمان مجردی خانوم ناز، دوره ازدواج با شهید شیرعلی و بخش سوم، دوره پس از شهادت همسرش. و امان از بخش سوم...... حتما در زندگی‌م،روزی به صفحات این بخش خواهم برگشت و باز به تصویر زنی در قله نگاه خواهم کرد. تا دیروز دوست داشتم به شیراز بروم و کتابِ حافظ به دست، در کوچه‌های قدیمی شهر قدم بزنم و عطر بهارنارنج را در سینه بدهم! اما از امروز انگیزه دیگری هم برای دیدن آن شهر دوست‌داشتنی دارم؛ و آن دیدن زنِ قهرمانم و زیارت مزار شهیدش است. «جـــانـــــظــــــــــری»

___ برایم‌ باز هم بنویسید قهرمان زندگی شما کیه و چه شکلی داره؟🪴 #بیست‌هفتمین‌کتاب

📚 رهبر انقلاب در تقریظ بر کتاب «خانوم ماه»: 📣غصه‌های این بانو مرا غصه‌دار کرد/ آن را از پشت پرده اشک خواندم 🔹️ صبح امروز، چهارشنبه ۲۸ آبان ۱۴۰۴ همزمان با ایام شهادت حضرت فاطمةالزهرا سلام‌‌الله‌علیها و هفته کتاب در قالب بیست و یکمین پاسداشت ادبیات جهاد و مقاومت، تقریظ حضرت آیت‌الله خامنه‌ای بر کتاب «خانومْ ماه»؛ داستان زندگی خانمْ‌ناز علی‌نژاد همسر شهید شیرعلی سلطانی اهل شیراز منتشر شد. 🖼متن تقریظ رهبر انقلاب به شرح زیر است: ✍ بسمه تعالی ✏️ ــ این کتاب یکسره عشق و ایمان است. ✏️نگارنده تا توانسته با ادبیات شیوا و سلیقه‌ی رنگین خود، از این عشق و ایمان پرده برداری کرده است. ولی هرچه گویم عشق را شرح و بیان/ چون به عشق آیم خجل باشم از آن. ✏️آنچه باید با چشم دل ببینیم بیش از آن است که با چشم صورت خوانده‌ایم. ✏️لایه‌های پنهان را جور دیگر باید دید و فهمید. ✏️شاید صدای آسمانی حاج شیرعلی در هنگام خواندن دعای کمیل کمکی در این‌باره بکند یا اشکهای همسر شهید بر روی سنگ مزارش. ✏️غصه‌های این بانو مرا غصه‌دار کرد، مثل غصه‌ها و قصه‌های همسران و مادران دیگر شهدای عزیز، حالات روحانی و معنوی شهید و داغدارانش را در بسیاری از موارد از پشت پرده اشک خواندم، چنانکه در زندگینامه‌های شهیدان دیگر. 🗓آذر ۱۴۰۱ 🖼 «خانومْ ماه» داستانی از زندگی خانمْ‌ناز علی‌نژاد همسر شهید شیرعلی سلطانی اهل شیراز است که به قلم ساجده تقی‌زاده نوشته و توسط انتشارات به‌نشر منتشر شده است. 📥 نسخه قابل چاپ 💻 Farsi.khamenei.ir