خیلی دوست دارم شعر بنویسم یا ساز بزنم ولی دستم به هیچکدوم نمیره
نه اینکه دیگه دوست نداشته باشم برم سمتشون
ذهنم لای منگنهست
افکارم آرامش خاطر و آزادی عمل نمیدن و یه دغدغهی کوچیک و ریزی اون وسطا داره دست تکون میده
قهوه قجری
لینک ناشناس درست شد. توی بیو کانال درج شده نکتهای بود درخدمتم https://abzarek.ir/service-p/msg/4031
چه امتحانی داری؟ مگه دوازدهما معلوم شد زمان امتحاناشون؟
::
نه متاسفانه
امتحان داخلی میخوان بگیرن
مدیریت خانواده و سبک زندگی
نمیدونم اجازه دارم برخی از پیام های ناشناس را اینجا ارسال کنم یا نه
یکی از دوستان چنین نوشتهاند:
از تلاش کردن برای تظاهر به قوی بودن خستم ولی هنوزم میدونم قوی ام و اگر جا بزنم به دلیل فشار زیاد و همه جانبه فقط بهونه بوده ، و میدونم ک دلیل و برهان تنها تلاش هایی نافرجام برای توجیه بدبختی هستند
و خب جواب دادن به این سخن بنظرم تا حدی سخته ولی سعی میکنم هرچیزی که میدونم بگم
کسی که دائما تظاهر به قوی بودن کرده؛ یا از عزت نفس بالایی برخورداره و حاضر نیست به کسی ضعف نشون بده، یا احتمالا از انتظارات زیاد دیگران مجبور به قوی نشان دادن خودش شده. البته شاید حالت دیگری هم باشد ولی خب به ذهن من نرسیده. و فکر میکنم باید بهت بگم مشکلی پیش نمیاد اگر نزدیکانت متوجه خستگیت بشن. شاید هم اصلا نتونن درکت کنن، ولی شاید کمی توقعشون ازت پایین بیاد و تو دائما لازم نباشه خودتو قوی نشون بدی. خستگیت تا حد زیادی برام قابل درکه چون خودمم فشار کمی مثل کنکور روی دوشم سنگینی میکنه (نسبت به فشاری که روی دوش برخی از افراد جامعههست واقعا کمه). اما فقط میتونم بهت بگم که ادامه بده. قرار نیست جابزنی اما قرار هم نیست ربات باشی. هرجوری که میتونی ادامه بده. حتی اگر کوچکترین قدم ممکن باشه. کمالگرا هم نباش. اینکه مثلا با خودت بگی وای چقدر کم دارم جلو میرم و پیشرفت میکنم، وای چقدر عقبم و... همهی اینارو بریز دور. یک قدم هم یک قدمه
اگر هم واقعا خستهای و به معنای واقعی کلمه کاری از دستت بر نمیاد یذره استراحت کن
چمیدونم، بخواب، فیلم ببین، قدم بزن، هرکاری که بهت کمک بکنه ذهنت تازه بشه
بنظرت آدمای قوی هیچوقت استراحت نمیکنن؟
آزاد باش، آزادانه تلاش کن و آزادانه استراحت کن
هرچیزی هم که شد بدون تو تلاشتو کردی و صدتو گذاشتی