وقتـے انسان آموخت چگونه با رنج‌هایش تنها بماند، آن وقت چیز زیادۍ نماندھ که یاد نگرفته باشد !

و من بھ مرگ احساسات، اعتقاد دارم.

*

و در آخر، من هنر پنهان کردنِ تمام دردها و رنج‌هایم را در پشت یک لبخندِ ساختگـے آموختم .

خستھ بود، اما در چشمانش امید فریاد میزد.

هر آنچہ که در قلب می‌گذرد نمی‌توان گفت برایِ همین خداوند آه، اشک، و لرزش دستان را خلق کرد (:

:)

چھ آسون همہ چی سخت شد *

میگھ که ؛ شنیدم که یکی یارت شده، عشقت مثلِ زهر شده برام، عشقت جهنم و قلبت برام خونه شده اما، به اون لطفا نگو عمرم (: سوختم، سوختم، سوختم خدایا .. برای سرنوشتـے که ما رو از هم جدا کرد آه شدم، سال‌ها و راه‌ها برام گم شدن، خیانتت برام مهر تایید شد، ممنوت ازت (:

تو پایانِ هر جستجوی منـے ..