عزیزانتان را از تهِ دل و سفت در آغوش بگیرید، کہ فردا به دیر شدن معروف است .

.🤎___

بی‌تو، من ! شبانھ با که گفت وُ گو کنم ؟ اۍ حریفِ صحبت شبانه‌هایِ من، بمان ..

مسافرِ کناری‌ام کھ پیاده شد، پنجره‌ای گیرم آمد، باقي مسیر را گریستم.

یکی از رفتارهای رومُخی که وجود داره این هست که کسی که دوسش داری پیاماتو دیر سین کنه .

رومئو منو ببر پیشِ خودت🫂🤎

آنقدر خاطره دارم کہ انگار هزار سال زیسته‌ام .

سلول به سلولِ تنش، غم نشسته بود . خون تو رگاش سرد بودُ تا بن استخوان درد داشت، باکِ ذهنش تا خرخره پر شده بود، و چشماش خشکِ خشک بود. اصلا از چهره‌اش معلوم بود که چقدر خستست؛ اما لامصب اون لبخندش از یه لحظه از صورتش کم نمیشد .

جانم را می‌فشارم زیرِ دندان‌هایم، از فرطِ این تنهایی ممتد؛ از تکرارِ روزهایِ بی‌تو، مگر میشود یك نفر جماعتۍ باشد، کہ با رفتنش تنها‌تر شوي ؟

~

هر موقع باران می‌بارد، دلم می‌خواهد بکشم در آسمان، آسمان را محکم در آغوشم بگیرم، و بگویم نبار، نبار کھ اون زیرِ یك آسمانِ دیگر دارد نفس می‌کشد ..