- بیا فراموش کنیم کھ دوریم، که غصہ‌هایمان قدِ دریاست، کهـ روزهای زیادیست دست هم را نگرفتیم، بیا فراموش کنـیم کھ یك و نیم سال و اندۍست هم دیـگر را نبـوسیدیم، بیـا فراموش کنیم که پـشت پلک هایمان دلتـنگی موج میزند و هی بہ روی خودمان نمی‌آوریم، نگران نباش‌توی کوچه‌ی ما‌هم روزی عروسي خواهد شد .

سرش را بہ سوی دریا برگرداند و گفت: حتما آرام مۍ‌شود ؟ گفتم: حتما می‌شود. گفت همه‌یِ دریاهای متلاطم حتماً آرام می‌شوند ؟ گفتم همھ‌یِ دریاها؛ گفت پس چرا دریایِ زندگۍِ من آرام نمی‌گیرد ؟ چرا امواجِ بلند این دریا همیشہ به رویاها و آرزوهایم می‌کوبد و آن‌ها را ویران مي‌کند ؟

فاصله‌یِ ما تا مرگ گاهۍ فقط بھ یك اندازه است، این یك نفر را کہ بردارید، فقط میشماند مرگ .

آدم‌ها بلخرھ یك روزۍ، یك جایۍ در یك لحظہ تمام می‌شوند، نه که بمیرند، جوهر احساسشان تمام می‌شود .

پست جدید کهـ دیشب پست شد، ___ _ کافھ‌مینامدانگ.

کـوشیدم بویِ تو را از سـلول‌هایِ پـوستم بیرون‌کنم؛ پوستم کندھ شد، اما تو بیرون نشدۍ، کوشیدم تو را بہ آخرِ دنیا تبعید کنم، چمدان‌ چمدان‌هایت را آماده کردم، برایت بلیطِ سفر گرفتم . .

ـ ــــــــــــــــــ اما در اولین ردیفِ کشتـے برایت جا رزرو کردم، وقتۍ کشتی حرکت کرد، اشك در چشمانم حلقھ زد؛ تازه فھمیدم در اسکله‌ام تازه فهمیدم آن کسی کہ به تبعید می‌رود منم نهـ تو .

• ماجراۍِ‌دستانتـ.

- برایِ تو چہ بگویم ؟ بگویم زخمم آنقدر عمیق شدھ کهـ مي‌توان در آن درختۍ کاشت ؟ بگویم غمگینم و مرگ کاری انجام نمی‌دهد ؟

زمان حلال است جانم، بیا فراموش کنیم کہ دلخوشی‌هایمان از ما سلب شده و روزگار بھ جانمان افتاده؛ و فراموش کنیم که گذشته‌ها حالُ هوای بهتری داشتیم، غم نخور، فرصت بده، دنیا جنون خودش را ثابت کند !

من از خستھ بودن، خسته‌ام، تو از نیامدن خستہ نیستـے ؟

لیایِ من، تنها دار و ندار این روزها، آدم‌هایِ امنِ زندگی‌ام را از دست دادھ‌ام تو هم کہ نیستی، و حرف‌های من، همگۍ بغض، همگی غمباد، کهـ بی تو، حتی یك نفر هم ندارم، جهان‌ام از درد بہ خود می‌پیچد و هیچکسي نیست .