ـ ــــــــــــــــــ اما در اولین ردیفِ کشتـے برایت جا رزرو کردم، وقتۍ کشتی حرکت کرد، اشك در چشمانم حلقھ زد؛ تازه فھمیدم در اسکله‌ام تازه فهمیدم آن کسی کہ به تبعید می‌رود منم نهـ تو .

• ماجراۍِ‌دستانتـ.

- برایِ تو چہ بگویم ؟ بگویم زخمم آنقدر عمیق شدھ کهـ مي‌توان در آن درختۍ کاشت ؟ بگویم غمگینم و مرگ کاری انجام نمی‌دهد ؟

زمان حلال است جانم، بیا فراموش کنیم کہ دلخوشی‌هایمان از ما سلب شده و روزگار بھ جانمان افتاده؛ و فراموش کنیم که گذشته‌ها حالُ هوای بهتری داشتیم، غم نخور، فرصت بده، دنیا جنون خودش را ثابت کند !

من از خستھ بودن، خسته‌ام، تو از نیامدن خستہ نیستـے ؟

لیایِ من، تنها دار و ندار این روزها، آدم‌هایِ امنِ زندگی‌ام را از دست دادھ‌ام تو هم کہ نیستی، و حرف‌های من، همگۍ بغض، همگی غمباد، کهـ بی تو، حتی یك نفر هم ندارم، جهان‌ام از درد بہ خود می‌پیچد و هیچکسي نیست .

هیچ‌کس نیست بگوید تکرارِ غریبانهـ روز‌هایت چه‌گونہ گذشت؟ از آنه هم غریب‌ترم؛ من اینجا امشب،دردِ‌مطلق هستم، باتلاقِ‌دلخوشی و شاید خراباتِ خاطرات چیزی نمیخواهم فقط بگو؛ چند سیارھ و چند فصل میانمان فاصله‌ست

- لیايِ منـ.

ما زندھ موندیم؛ رو نعشِ آرزوهامون نشستیم و بہ خاطره‌هامون خندیدیم .

تمام میشود عزیزِ جانم، بیا فراموش کنیم کهـ تبر زدند به ریشه‌ی امیدمان و درد را وسعت بخشیدند، و فراموش کنیم که مدتهاست از تہ دل نخندیدیم و دستور عمل‌ خنده را فراموش کرده‌ایم؛ نگران نباش بہ روزهای خوش‌نزدیک میشویم(:

کی داداش می‌خواست ؟

همان حیران همیشگي‌ام، در بطنِ یك واهمہ‌یِ عظیم .