• با اینکه پیش هیچ‌کس اعتراف نمی‌کرد از دلتنگی تقریباً فلج شده بود. [جومپا لاهیری / خاک غریب] @daroniyat

.🌙 ⃟🏴" وارد گروه دونفره‌‌ٔ «مداحی‌های قشنگ» می‌شوم. می‌زنم روی مثلث پخش. نوار دور دایره شروع می‌کند به چرخیدن. سر از گوشی می‌‌آورم بیرون و منتظر می‌مانم که دانلود شود. ماشین یک متر جلو می‌رود و ترمز. یک متر دیگر و ترمز. نگاه از چراغ خطر ماشین جلو می‌گیرم. کنار خیابان، درِ یک خانه چهارطاق باز است. فرش‌ها را می‌بینم. پلک‌هایم را به هم نزدیک می‌کنم. کولرِ وسط پذیرایی، پرده‌ی راهرو را هل داده بالا. قلبم تند می‌زند. دلواپسم حواس خانم خانه از پرده پرت شده باشد و بیاید داخل کادر نگاه من و این همه غریبه. صدا می‌پیچد داخل ماشین: «ما فراموش میشیم». چشمم میخ است روی خانه و نفسم حبس در سینه. ماشین سرعت می‌گیرد و صورتم کامل به راست می‌پیچد. کادر کامل می‌شود. اول پرچم آویز روی دیوار، بعد سیاهی چادر زن‌ها، اپن آشپزخانه و در نهایت زنی که کتری را خم کرده روی لیوان‌ها. شش‌‌هایم از هوا خالی می‌شود. پلک‌ها روی مردمک‌های ماتم می‌افتد. صدای ضبط را بلند‌تر می‌کنم: «تنها چراغی که خاموش نمیشه چراغ روضه اباعبدالله‌ست». سرم را تکیه می‌دهم به صندلی و زل می‌زنم به ستون‌های سفید و بلندِ پل روبه‌رویم، پل امام حسین. @daroniyat

. نشستم روی کابینت تا قارچ‌ها را از دستش نجات دهم. چسبید به پایم که بیاید بالا. قارچ کوچکی برداشتم و سمتش گرفتم. مشغول شد و در حین تلاش برای پوست کردنش، زمزمه می‌کرد: «ابی عبدالله». #ابلی_ابلا #حسنا_گلی #آموزش‌های_داداش‌علی @daroniyat

. در ادامه... #ابوفاضل #حسین_مولا #علی_مولا @daroniyat

. از کتابی که قبل خواب خوندم برای بچه‌ها. «عشق یعنی چه؟» @daroniyat