روزی فکر میکردم اگر او را کنار غریبه ای ببینم دنیارا به آتش میکشم،اما امروز حتی حاضر نیستم کبریتی روشن کنم تا ببینم کجاست و چه میکند.
و حالا ما هر صبح که چشمهایمان را باز میکنیم، اندوهی را به دوش میکشیم که تا همیشه سنگینیاش روی قلب و حافظهمان باقی میماند.
هیچوقت برای فهمیده شدن فریاد نزنید، آنکه
شما را بفهمد، صدای سکوتتان را بهتر میشنود.
کدام تنهایی؟ تو نمیدانی که آدمِ تنها هیچوقت
تنها نیست. تو نمیدانی که همه جا بارِ گذشته و
آینده همراهِ ماست.
همه چیزهای از دسترفته یک روز برمیگردند
اما درست وقتی که یاد میگیریم، بدون آنها
زندگی کنیم.