خیلی نا امیدم کردی عزیزم. امیدوارم یه آهنگ بیفته تو سرت و بقیشو یادت نیاد، یکی که دستش خیسه باهات دست بده، وقتی سیگار میکشی دوست بابات ببینتت و وقتی مثل کارتون خوابا لباس پوشیدی کراشت جلوت سبز شه.

...

تا بتونم میگم از غم..

بعضی وقت ها گمان میکردم که دیگر به او فکر نمیکنم اما کافی بود یک لحظه در جایی بی سرو صدا تنها بمانم.

حسرت به دلم موند که یه آدم نرمال وارد زندگیم بشه؛ بمونه بسازه،بگذره،حواسش بهم باشه و رفتارش تغییر نکنه.

زندگیم پر شده از خستگی هایی که با خواب رفع نمی‌شن.

«قبلن ۷ میلیون میدادیم که ماشین بخریم پیاده نریم الان ۷ میلیون میدیم کفش بخریم که پیاده بریم!»

😕

برای فرار از مشکلات میخوابم،بعد خوابشون رو میبینم.

نبودنش سخت است،اما بودنش هم دیگر به من احساس خوشبختی نمی‌دهد.

اگه یه روزی هم یاد من افتادی یادت نره من آدم رفتن نبودم، تو من رو از خودت جدا کردی.

من تو قبرستون پامو رو قبر مرده نمیذارم چه برسه دلی که زنده باشه.