‌من می‌روم؛و کلید این خانه‌ی دلگیر را زیر هیچ گلدانی نخواهم گذاشت.دلتنگ که شدین آمدین نبودم،نگردین؛باران هرگز شبیه آنچه بود،به آسمان بر نمی‌گردد.

من که اصرار ندارم ... تو خودت مختاری ، یا بمان !... یا که نرو ... یا نگهت میدارم !...

دَوآم آورده ایم فراتر از تصورمان، شاید هم فراتر از توانمان...

او ماه بود؛ گاهی کامل و پر نور، گاهی زخمی و رنگ پریده، اما این چیزی از ماه بودنش کم نمیکرد، ماه برای آسمان همیشه ماه است...

نه مُردم، نه قوی تر شدم، فقط خسته ام، خسته تر از همیشه.

از میان مار ها جان سالم بدر بردم اما مرا یک پروانه کشت

- از کجا میدونی که خیلی دوسش داری؟! + وقتی ناراحتش میکنم خودم بیشتر ناراحت میشم☆ - از کجا میدونی که برات مهمه؟ + وقتی نیست میفهمم، هیچی ندارم.☆ - از کجا میدونی که بهترین آدم زندگیته؟! + وقتی هیچکس نبود، اون بود.☆

من بهت نمیگم همه‌چی درست میشه انقدر کنارت میمونم تا باهم درستش کنیم.

بله، آدم می‌تونه همزمان که داره برای آینده برنامه‌ریزی می‌کنه به این فکر کنه که کاش شب بخوابه و صبح بیدار نشه.

_

همین که شبا نمیتونم بخوابم؛ ثابت کننده غمیه که درونمه.