امشب تو فنجونای زیبا چای خوردیم و همه کنار هم نشستیم، خیلی خوش گذشت ماریلا! امشب فهمیدم یه آدم خیلی میتونه خوشبخت باشه حتی اگر تو یه زمستون سرد باشه و موهاشم قرمز باشه! خیلی جالب نیست؟! -آنشرلی

برنامهٔ امتحانیمو دیدم میرم که بابتش گریه کنم

-امروز

نامهٔ شمارهٔ سه عصر امروز، مادرم کف آشپزخانه نشسته بود و برگ های ترخون را از ساقه جدا میکرد، کنارش خوابیده بودم و به سقف نگاه میکردم... مادرم از اتفاقات چند روز پیش ناراحت بود و راجبش حرف میزد... بعضی از حرف هایش را رد میکردم و بعضی ها را تایید! میان حرف هایش به عنوان مثال داستان کوتاهی تعریف کرد: پیری کنار خیابان نشسته بود و بسیار گریه میکرد؛ رهگذری آمد و کنارش نشست و شروع کرد به گریه کردن... پیرمرد گفت: چرا گریه میکنی؟ رهگذر در جواب گفت: چون تو گریه میکنی...! پیرمرد گفت من به خاطر گرسنگی گریه میکنم، تکه ای از نان های دستت را به من بده... رهگذر گفت: نه. نانم را نمیتوانم به تو دهم فقط میتوانم برایت گریه کنم! باقی حرف های مادرم را درست نفهمیدم! به فکر فرو رفتم و اشخاص، جملات و رفتار هایی را به خاطر آوردم! مادرم درست میگفت، بعضی ها کنارمان ماندند تا فقط به حالمان گریه کنند!:)

لینک ناشناس پختم🚶‍♂ در بیوی کانال موجوده

خب صبح شد، میریم بخوابیم

همهٔ وجود ما سهم خداست، ما مال خداییم... -دلتنگی...

تنها خوبی تابستون اینه که چاییم دیرتر سرد میشه