تو اخرین روزای امسال داشتم فکر میکردم به سالی که گذروندم ، لحظاتی که داشتم ، اشک هایی که ریختم ، خندههای از ته دلی که کردم ، طعم هایی که چشیدم و ادم هایی که دیدم حتی اگر الان تو زندگیم نیستن یا هستن ، ..
بزرگ شدم تو این یه سال ، یاد گرفتم خیلی چیزارو ولی بنظرم بهترین هدیهای که امسال نصیبم شد “ نزدیک شدن به خدا “ بود ، اول راهم تازه ولی یادم میمونه که
اول ، اخر ، و تمام این ماجرا فقط خداست ، مثل همیشه شکر.
تنهایی بعد تولد نشستم توی اشپزخونه کیک باقی مونده رو با چایی خوردم و به این فکر کردم که خدای من چقدر ادم ها باعث میشن تو نخوای توی جشن تولدت شاد باشی .
وقتی میبینم بقیه از کارشناسی بعنوان بهترین سال های زندگیشون یاد میکنن واقعا یه چیزی در عمق وجودم مبهم میشه اخه کارشناسی برای من از شروعش با درد و رنج رو به رو بود ، همواره داشتم برای بقا تلاش میکردم و زجر میکشیدم و این تازه داستان یه سال کارشناسیمه جالبیش اینه من سال دومم :)))
حتی الان که تو دانشکده نشستم اینو مینویسم باز دارم از بغض خفه میشم ، دنیای جالبیه
