من به تک تک رفتارا فکر میکنم به جزئی ترین نگاهها فکر میکنم، به لحن حرف زدن ها فکر میکنم، به احساسات پشت کلمهها فکر میکنم،به خصوصیت آدمها فکر میکنم، من حواسم به همه چیز هست و دقیقا غمانگیز ترین قسمت زندگیم همینجاست؛ که من خیلی فکر میکنم.
فهمیدم که بله!
آدمیزاد میتواند همزمان برای زندگی
تلاش کند و بجنگد، ولی به رفتن و گم و گور شدن هم فکر کند.
گاه با خود فکر میکنم که اگر شب نبود آدم ها در کجا رویاشان را آغوش میگرفتند و در خود گممیشدند.