این بار دیگه نمیخوام در موردش صحبت کنم، این بار فقط میخوام در موردش تا جایی که میتونم دور بشم، ساکت شم و برم تو خودم.
گفتم ایرادی نداره، اما بعدش نه دیگه خندیدم نه ذوقی برام موند نه صداهای تو مغزم خوابید. من فقط وانمود میکنم که عیبی نداره.
انتقامی در کار نیست عزیزم، همین که میدونی من واقعیترین کسی بودم که دوست داشت برات کافیه.
من زندگی کردن بدونِ تو رو یاد گرفتم
و دیگه هیچچیز نمیتونه منو غمگینتر از این کنه.