انتقامی در کار نیست عزیزم، همین که میدونی من واقعیترین کسی بودم که دوست داشت برات کافیه.
من زندگی کردن بدونِ تو رو یاد گرفتم
و دیگه هیچچیز نمیتونه منو غمگینتر از این کنه.
من کسی و فراموش کردم که یه تار موش و به هیچکس نمیدادم فراموش کردن تو که واسم کاری نداره.
نیچه جایی نوشته بود
آدم برای هیچکس اندازه خانواده خودش غریبه و ناآشنا نیست.
واقعاً خانوادهی ما چیز خیلی کمی از ما میدونن، خیلی کم.
یادمه بچه که بودم هربار که چیزیو جا میزاشتم میگفتن مواظب باش خودتو جا نزاری، اون موقع میخندیدم که مگه میشه آدم خودشو جا بزاره؟ ولی الان فهمیدم که آره میشه، من خودمو توی اون روز و شبایی که کنار تو بودم و توی اون خاطرههای خوب و بدی که باهات داشتم جا گذاشتم.