دیگر سرزنده نبود. بیشتر اوقاتش به دلنگرانی میگذشت. انرژیای که روزگاری صرف عشق ورزیدن به زندگی میکرد، حالا داشت صرف دوام آوردنش میشد.
اگر با من نسبتی داری و از ویرانی و خرابیِ ایرانِ من🩶 خوشحالی من این نسبت رو انکار میکنم . . .
آدم دوستانش را از دست نمیدهد، دشمنان مخفی اش را پیدا میکند، دوستان واقعی هر اتفاقی بیوفتد تا پایان دوست می مانند.
آدم به خودش میاد و میبینه آهنگهای موردعلاقشو برای چه آدمهای ناجالبی فرستاده بود.
و برای آمدن تعلل کن عزیزکم . .
- اینجا خاورمیانه است و فردا ممکن است برای هر چیزی دیر شده باشد .