یه روز از خواب پا میشی،
صبحانهات رو میخوری، مسواکت رو میزنی، میری به کارات برسی و دیر یا زود میفهمی که بهش فکر نکردی، به اون اتفاق، به اون روز، به اون حرف، به اون آدم.
انتقامی در کار نیست ..
چون تو روزی خانهٔ من بودی
و من جایی را که روزی در آن آرام گرفتهام، به آتش نمیکشم.
آدم امن کسیه که وقتی زخم هات رو بهش نشون دادی،
از اون به بعد تلاش میکنه که دیگه از اون سمت بهت آسیبی نرسه.