تو فقط مدیون من نیستی. تو مدیون همهی آدمایی هستی که سر راه من قرار میگیرن و من بهجای پروانه، تو دلم شک و ترس جوونه میزنه.
هدایت شده از چای ِ سرد مادرانه؛
وقتی به عشق زیادی که بهتون دارم فکر میکنم، از وحشت به خودم میلرزم.
زندگی من چیزی به جز شما نیست.. حتی خود من هم چیزی به جز شما نیستم.
سالها میگذرن و شما قد میکشین و بزرگ میشین ..
اما هیچوقت فراموش نکنین؛
بغل من، همیشه خونهی امن شماست🤍🫀