وسط گریه کردن صدام کردن رفتم نشستم هندونه خوردم اومدم ادامه دادم.
چقدر سخته زندگی با خانواده.💆🏻♀️
به نظرم نباید آرزو کنی هیچوقت شکست رو تجربه نکنی یا کسی بهت نارو نزنه، نباید از دنیا بخوای همیشه آدمای دورت خوب بمونن.
اگه این بلا سرت نیاد هیچوقت تبدیل به یه آدم قوی و منطقی و جنگجو نمیشی. باید مثل الماس انرژی و گرما و فشار رو تحمل کنی.
اگه امروز خودتو آدم منطقیای میدونی،
مدیون تمام آدمهایی هستی که یه جایی از زندگیت با کارشون بهت فهموندن از هیچکس جز خودت توقع نداشته باش!
رها کن، بذار بره، بذار اتفاق بیوفته..
در هر صورت هیچ چیز توی این دنیا به تو وعده داده نشده و متعلق به تو نبوده، تنها چیزی که برای توئه، خودتی.
باور کن، تو را پنهان خواهم کرد در آنچه که نوشتهام، در نقاشیها و آوازها و آنچه که میگویم..
تو خواهی ماند.. و کسی نه خواهد دید، و نه خواهد فهمید زیستنت را در چشمانم.