بر بیت بیت پیکر تو خیره مانده‌ام آه ای غزل! چگونه ببینم قصیده‌ات

کنار جسم تو؛ باید به داد من برسند.. تو این همه شده‌ای من هنوز یک نفرم…

بنا نبود که آفت به باغ ما بزند پسر بزرگ نکردم که دست و پا بزند . . .

پدر است دیگر... دل کندن از جوان رعنایش حکم جان کندن دارد برایش... عَلَی الدُّنیا بَعدِکَ العَفا #روضه‌مجسم

دانی که چیست دولت؟ از ماتم تو مردن.

آنقدر در اتاقِ خودم روضه خوانده ام گاهی حسین میشنوم از وسایلم . . .

پرپر ترین پیکر این دشتی عصای من تکه تکه برگشتی

زخمِ قلبِ پدر از جسم پسر بدتر بود، ارباً اربا دلِ بابایِ علی اکبر بود...

عمر ۲۸ ساله حضرت‌علی‌اکبر را، صرفا در نیمروز عاشورا خلاصه ندانیم. او پیش از آن هم مردی بزرگ و مشهور در عرب، با فضایل و ویژگی‌های فوق‌العاده بود که معاویه در اواخر عمر با آن تکبر و فرعونیـت و گنده‌دماغی ، صریحا فقط یک‌نفـر را شایسته‌تر از خود برای خلافت بر سرزمین‌های اسلامی اعلام‌کرد و آن شخص شخیص حضرت علی‌اکبر است! اولي الناس بهذا الامرعلي بن الحسين . . . ‌

تو آنجایی و آنجا نمی‌داند چقدر خوشبخت است... نمی‌داند... نمی‌داند... نمی‌داند...