من به تنهایی معتاد بودم.اگر هرروز کمی با خودم خلوت نمی‌کردم مثل این بود که ضعیف‌تر می‌شدم، چیزی نبود که به آن افتخار کنم اما وابسته‌اش شده بودم. تاریکی داخل اتاق، برایم مثل نور آفتاب بود. .

و من از دلتنگی تو، تمام می‌شوم.

موقعیت را تغییر می‌دهیم اما در هر موقعیت دیگر، عذابی را که امید داشتیم از آن رها شویم با خود حمل می‌کنیم. .

بعضی‌وقتانمیشه‌که رویاهای‌آدم‌واقعی‌بشه . . .🌱

اما شکوفه نداد و فهمیدم من خاک مناسبی برای او نیستم. .

تمام می‌شود و آفتاب می‌تابد غمی نبوده به عالم که ماندنی باشد... .

یه دیالوگ تو یه فیلمی بود که میگفت: آدم اونقدر یک نفرو می‌بخشه که از یه جایی به بعد دیگه دوسش نداره… .

فراموشی پدیده‌ی غریبیست فراموشی گاهی مصیبت است، گاهی بخت‌یاری . . . بنظر می‌رسد فراموشی نوعی واکنش ناخودآگاه ذهن ماست در برابر رنج های زندگی .

و آن‌ هنگام که در پیشگاه حسن‌‌ات قرار گرفتم ساکت ایستادم، که «سکوت» در حریم زیبایی خود زیبایی است.