به آن پیرمرد صلح‌طلب بگویید شما و دوستانتان از اول هم در برابر صهیونیسم سلاحی در دست نداشتید که حالا بخواهید زمینش بگذارید؛ و از زبان ما اگر حرف میزنی، پس اگر سلاح‌هایمان را بگیرید با دستان خالی، با دندان و چنگ و سنگ همچنان مبارزه خواهیم کرد تا قلع غده‌های سرطانی جهان. و به آن دیپلمات فرنگ‌‌رفته و سیاست‌خوانده که در لباس مسئول جمهوری اسلامی، به دروغ جملات رئیس‌جمهور را تکذیب کرد و بعد صوت جلسه بیرون آمد و حیثیت نظام رفت، بگویید که چند واحد درس «صداقت» را در تونل‌ها و زیرزمین‌های بی‌آفتاب مقاومت، زیر دست آن سید بزرگواری که گفت «من متعلق به مکتبی هستم که دروغ را حتی در جنگ روانی هم مفید نمی‌داند» بخواند و بیاموزد و اعتماد ملت به اظهارات نظام را خدشه‌دارتر نکند.

. من یک معلمِ دست به قلمم! سلاح من کلمه‌هایم است. کلمه‌هایی که در کلاس درس می‌گویم و کلمه‌هایی که می‌نویسم... من این کلمه‌ها را هرگز از روی شقیقه‌ی اسرائیل پایین نخواهم آورد! آقای پرزیدنت! شما از قولِ کدام مَردِ جنگی؟ کدام زنِ مبارز حرف از پایین آوردن اسلحه می‌زنید؟! ما حتی کلمه‌هایمان در نبرد با اسرائیل کوتاه نخواهند آمد چه رسد به سلاح‌ها و موشک‌هایمان... ✍ملیحه سادات مهدوی @sharaboabrisham .

مکن به خاک تیمم که آب دیده‌ی من تمام عمر کفایت کند وضوی تورا ! 💔 #دل

نمیدانم ز پا افتادگان داری خبر یا نه؟

_💫🧡_ باب جون حرفِ مریم را برید : _ حکمتش را ول کن . این جایش به من و تو دخلی ندارد . وقتی رفیق آدم چیزی از آدم خواست ، لطفش به این است که بی‌حکمت و بی‌پرس و جو بدهی . اگر حکمتش را بدانی که به خاطرِ حکمت داده‌ای ، نه به خاطرِ لوطی‌گری . جخ آمدیم و حکمتش را نفهمیدی ، آن وقت چه ؟ انجام نمیدهی ؟ #صفحآت *ازکتابِ منِ‌او

صلی الله علیک یا اباعبدالله

شیعتی.... او سمعتم بغریب او شهید فاندبونی😭 همراه سید مظلوم مقاومت برای امام حسین علیه السلام گریه کنیم😭😭😭

من هنوز صدای تو را گوش می‌کنم و تلاش می‌کنم عربی را مانند تو صحبت کنم. بگذار همین‌جا بمانم و بیش از این با تاریخ پیش نیایم.. إنّا للّٰه و إنّا إليه راجعون

‌ چند ساعت است که زور میزنم تا کلمه‌ای بنویسم. تا چند خطی روی کاغذ بیاورم، بلکه این خشم درونم آرام بگیرد و بتوانم نفسی خنک بیرون دهم. سخت است برادر من. سخت است خواهر من. سخت است که در دلت گرمای افراطی و آتشی سوزان شعله بکشد، و چشمانت با غضب و برافروختگی به همه چیز این دنیا نگاه کند و آن را حقیرانه بپندارد، و گوشَت حریص و با طمع، هوشیار باشد تا امید را با کلامی به جانت هدیه دهد و نوش کند، اما در عین حال توان داشته باشی تا بنویسی. از این داغ و از این حرارت بنویسی. از قداست و لطف این داغ بنویسی. بنویسی که در هیاهوی پوچ اغیار و حقیران، و در میان زوزه‌ی گرگ های نزدیک به مرگ، این داغ و حرارت است، که آتش سوزان قلبت را خاموش، و برافروختگی چشمت را آرام و حقارت دنیا را بیش از پیش، و امید و آرامش را به گوشَت هدیه داده و نوشِ جانَت می‌کند. همان داغ و حرارتی که در روحت ریشه ‌می‌دواند و قداست دارد. ولله که زلزله‌ی این داغ و حرارتِ در وجودمان، آنقدر لرزاننده باشد که هیاهوی پوچ شان را به قعر زمین بکشاند و اثری از آن گرگ های تشنه به خون روی زمین نگذارد. گرگ هایی که به امید رهایی از نابودی و زوال، خون اطفال و مادرانِ بی‌گناه را سر می‌کشند و برای سرپا نگه‌داشتن خانه‌ی محقّرشان، خوابِ نابودیِ بنایی را دیده‌اند که شالوده‌اش با هر خونی که از صاحبان آن ریخته می‌شود، راسخ‌تر و رزین تر می‌گردد. - https://t.me/btsaligha

برخیر و باز انگشت اشاره‌ات را بلند کن سید. برخیر و بگو بین‌ ما و بین شما، میدان و شب‌ها و روزها باقی است. برخیز و در مقابل‌ دوربین‌ها ظاهر شو و بگو « تل‌آویو را نگاه کنید؛ موشک‌ها درحال فرود بر سر صهیون‌هاست». برخیز سید. برخیز و آتش‌باران شیعه بر فرق سر یهود را تماشا کن و باز به‌لهجه‌ فصیح فریاد کن که «نحن شیعة علی‌‌بن‌ابی‌طالب». قسم به قدس، قسم به گودی قتلگاه تو در ضاحیه و قسم به خونِ هنوز گرم و تازه‌ات، که از سرهاشان کوه می‌سازیم و از شهرهاشان خرابه؛ و خون‌خواه تو می‌شویم باز. امشب در گوش جهان بگویید که خون عاشقان سید جوشیده و جز به ریختن خون قاتلانش آرام نخواهد گرفت. قطعا سننتصر.