💢 حج در معارف 6840/ 6. مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيى‏، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ: عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ، قَالَ: «مَنْ نَظَرَ إِلَى الْكَعْبَةِ بِمَعْرِفَةٍ، فَعَرَفَ مِنْ حَقِّنَا وَ حُرْمَتِنَا مِثْلَ الَّذِي عَرَفَ مِنْ حَقِّهَا وَ حُرْمَتِهَا، غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ذُنُوبَهُ‏، وَ كَفَاهُ هَمَّ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ». 📚كافي (ط - دار الحديث)، ج‏8، ص: 150 🏠@deraiat

💢 حج در معارف 8094/ 1. عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ أُذَيْنَةَ، عَنْ زُرَارَةَ: عَنْ أَبِي جَعْفَر عَلَيْهِ السَّلَامُ، قَالَ: «إِنَّمَا أُمِرَ النَّاسُ أَنْ يَأْتُوا هذِهِ الْأَحْجَارَ، فَيَطُوفُوا بِهَا، ثُمَّ يَأْتُونَا، فَيُخْبِرُونَا بِوَلَايَتِهِمْ، وَ يَعْرِضُوا عَلَيْنَا نَصْرَهُمْ‏». 📚كافي (ط - دار الحديث)، ج‏9، ص: 247 🏠@deraiat

💢 حج در معارف 4. عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا، عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ سُلَيْمَانَ، عَنْ زِيَادٍ الْقَنْدِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ، عَنْ ذَرِيحٍ الْمُحَارِبِيِّ، قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ: إِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِي فِي كِتَابِهِ بِأَمْرٍ، فَأُحِبُ‏ أَنْ‏ أَعْمَلَهُ‏. قَالَ: «وَ مَا ذَاكَ؟». قُلْتُ‏: قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: «ثُمَّ لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ‏ وَ لْيُوفُوا نُذُورَهُمْ». قَالَ: « «لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ»: لِقَاءُ الْإِمَامِ وَ «لْيُوفُوا نُذُورَهُمْ»: تِلْكَ الْمَنَاسِكُ». قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سِنَانٍ، فَأَتَيْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ، فَقُلْتُ: جُعِلْتُ فِدَاكَ، قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: «ثُمَّ لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ وَ لْيُوفُوا نُذُورَهُمْ»؟ قَالَ: «أَخْذُ الشَّارِبِ، وَ قَصُّ الْأَظْفَارِ، وَ مَا أَشْبَهَ ذلِكَ». قَالَ: قُلْتُ: جُعِلْتُ فِدَاكَ، إِنَ‏ ذَرِيحَ‏ الْمُحَارِبِيِّ حَدَّثَنِي عَنْكَ بِأَنَّكَ قُلْتَ لَهُ: «لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ»: لِقَاءُ الْإِمَامِ وَ «لْيُوفُوا نُذُورَهُمْ»: تِلْكَ الْمَنَاسِكُ؟ فَقَالَ: «صَدَقَ ذَرِيحٌ، وَ صَدَقْتَ؛ إِنَّ لِلْقُرْآنِ ظَاهِراً وَ بَاطِناً، وَ مَنْ يَحْتَمِلُ‏ مَا يَحْتَمِلُ ذَرِيحٌ؟». 📚كافي (ط - دار الحديث)، ج‏9، ص: 249 🏠@deraiat

لب ما و قصه زلف تو - مداحی و روضه سيد مهدی حسينی

تطبيق گرایی ممنوع #علائم_الظهور #ظهور #تطبیق_ممنوع ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

دعای دهه اول ذی الحجه

💢 حج در معارف 8067/ 16. أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَمَّنْ حَدَّثَهُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَيْنِ، عَنْ وُهَيْبِ بْنِ حَفْصٍ، عَنْ أَبِي بَصِيرٍ: عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ، قَالَ: «إِنَّ الْقَائِمَ عَلَيْهِ السَّلَامُ إِذَا قَامَ، رَدَّ الْبَيْتَ الْحَرَامَ إِلى‏ أَسَاسِهِ، وَ مَسْجِدَ الرَّسُولِ إِلى‏ أَسَاسِهِ، وَ مَسْجِدَ الْكُوفَةِ إِلى‏ أَسَاسِهِ». 📚كافي (ط - دار الحديث)، ج‏9، ص: 231 🏠@deraiat

💢 حج در معارف عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ، عَنْ حَفْصِ بْنِ الْبَخْتَرِيِّ وَ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ وَ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَمَّارٍ وَ غَيْرِهِمْ: عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ، قَالَ: «لَوْ أَنَّ النَّاسَ تَرَكُوا الْحَجَّ، لَكَانَ‏ عَلَى الْوَالِي أَنْ يُجْبِرَهُمْ عَلى‏ ذلِكَ وَ عَلَى الْمُقَامِ عِنْدَهُ‏، وَ لَوْ تَرَكُوا زِيَارَةَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ، لَكَانَ عَلَى الْوَالِي أَنْ يُجْبِرَهُمْ عَلى‏ ذلِكَ وَ عَلَى الْمُقَامِ عِنْدَهُ، فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ أَمْوَالٌ، أَنْفَقَ عَلَيْهِمْ مِنْ بَيْتِ مَالِ الْمُسْلِمِينَ‏». 📚كافي (ط - دار الحديث)، ج‏8، ص: 229 🏠@deraiat

💠💢💠 بررسی مقام ولایت تکوینی پیامبر اکرم و ائمه معصومین (ع) از منظر فقه نظام 🔰 1️⃣مفهوم شناسی پیش از ورود به اصل بحث ضروری است محل نزاع را دقیقاً روشن کنیم: 🌐 مفهوم «ولایت تکوینی» در قرآن و روایات استعمال نشده و اصطلاحی نوپدید است. مقصود از آن ولایت داشتن در امور تکوینی است که دو سطح معنایی حداقلی و حداکثری پیدا می کند: 1. ولایت تکوینی حداقلی: یعنی امام معصوم در مواردی در امور تکوینی تصرف نماید. 2. ولایت تکوینی حداکثری: یعنی همه امور تکوینی (خلق، رزق، حول و قوه، تقدیرات عالم و...) به امام معصوم تفویض شده باشد. نکته اول اینکه معنای اول محل اختلاف نیست و بلاشک برای امام ثابت است، و محل نزاع، معنای دوم، یعنی ولایت تکوینی حداکثری است. نکته دوم اینکه، مقصود از ولایت تکوینی که از آن بحث می کنیم؛ (تفویض امور تکوینی به امام و یا ولایت تکوینی حداکثری)، ولایت در طول اراده، مشیت و ولایت خدای متعال است، در غیر اینصورت دچار شرک خواهد شد. چنانچه گذشت، مفهوم «ولایت تکوینی» در معارف استعمال نشده است، معادل «ولایت تکوینی» در معارف، مفهوم «ربوبیت» و «الوهیت» است. لذا صحیح است سوال کنیم که آیا مقام ربوبیت برای ائمه معصومین (ع) ثابت است یا خیر؟ (با قید در طول ربوبیت خداوند متعال) دقت در تعیین این اصطلاحات برای بررسی ادله حائز اهمیت است. 🌐 مقصود از فقه نظام چیست؟ مقصود از فقه نظام در این بحث این است که اگر می پذیریم که شریعت، دارای اضلاع، ابعاد و مفاهیم منسجم و هماهنگی است و یک نظام را شکل می دهد، فهم این شریعت نظام مند می بایست از مسیر نگاه مجموعه نگر و نظام سازی میان مفاهیم و دستیابی به نظریه های بنیادین و زیرساختی واقع گردد. در موضوع محل بحث نیز قصد داریم با نگاه کلی، جامع و مجموعه نگر به ادله و دستیابی به یک نظریه پایه و اساسی ، به تحلیل محل بحث بپردازیم. در غیر اینصورت شروع از مفردات ادله و اینکه آیا بر ولایت تکوینی دلالت دارد یا خیر؟ به لحاظ روشی مسیر ضعیفی است. 🏠@deraiat

📚 #معرفی_کتاب "تمسّک العتره‌الطاهره بالقرآن الکریم" عنوان موسوعه‌ای مفصّل در ۷ جلد تالیف استاد محمدجعفر طبسی است. این اثر قرآنی‌ ـ حدیثی، آن دسته از احادیث اهل‌بیت(ع) را که در تبیین «احکام شرعی»، «اصول عقاید» و «موضوعات اخلاقی»، به آیات قرآن استناد نموده‌اند، گردآوری کرده و با بهره‌گیری از منابع مختلف فقه‌الحدیث مانند: استقصاءالاعتبار نوه ‌#شهید_ثانی، روضة‌المتقین علامه محمّدتقی مجلسی،‏ مرآة‌العقول و ملاذالاخیار علامه محمدباقر #مجلسی، شرح اصول کافی ملاصالح مازندرانی، شرح اصول کافی #ملاصدرا و الوافی #فیض کاشانی، به شرح این احادیث همّت گماشته است. حضرت آیت‌الله #سبحانی در تقریظ‌ شان بر این کتاب، ضمن اشاره به این مطلب که اهل‌بیت(ع) هنگام استدلال به آیات قرآن، در جایگاه معلّمی بودند که با قطع نظر از مقام عصمت و بهره‌مندی ایشان(ع) از علوم پیامبر(ص)، وجه دلالت آیات بر مقصود را به دیگران آموزش می‌دادند؛ یکی از آثار و نتایج این کتاب را «تبیین وسعت دلالت آفاق معانی قرآن» در استدلال بر احکام شرعی برشمرده‌اند. موسوعه «تمسّک‌العترة الطاهرة بالقرآن الکریم» اثری است بدیع و تازه در زمینه شناساندن ارتباط وثیق عترت پیامبر(ع) با قرآن؛ گامی است مهمّ و بلند در عرضه جهانی تفسیر اهل‌بیت(ع) و شیوه استنادات آن حضرات(ع) به آیات قرآن در موضوعات متنوّع اعتقادی، فقهی و اخلاقی و حرکتی است ارزشمند برای «رسیدن به معنا و مراد آیات قرآن در پرتو دانش قرآنیِ معصومان(ع)». این کتاب توسط انتشارات مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) انتشار یافته است. 🌼کشکول ناب حوزوی🔻 🌸 @kashkolenab

توضیح استاد محمدجعفر طبسی درباره شیوه تدوین موسوعه «تمسّک العترة الطاهرة بالقرآن الکریم» در محضر آیت الله کریمی جهرمی 🌼کشکول ناب حوزوی🔻 🌸 @kashkolenab

💠💢💠 بررسی مقام ولایت تکوینی پیامبر اکرم و ائمه معصومین (ع) از منظر فقه نظام 🔰 2️⃣ تنقیح محل نزاع چنانچه ذکر شد ابتدا می بایست مفهوم شناسی دقیقی انجام گیرد که معادل «ولایت تکوینی» و «تفویض کلیه امور تکوینی» در مفاهیم معارفی چه اصطلاحی وجود دارد؟ که عرض شد: «ربوبیت» و «الوهیت» . ما در هیچ آیه و روایت معتبری نمی بینیم که ایندو مقام برای غیر خداوند متعال ثابت شده باشد، بلکه مفاد بسیاری از روایات حصر ایندو مقام در خداوند متعال است، مانند: أَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِدْرِيسَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ بِشْرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُمْهُورٍ الْعَمِّيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْفُضَيْلِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ فِي الرُّبُوبِيَّةِ الْعُظْمَى وَ الْإِلَهِيَّةِ الْكُبْرَى لَا يُكَوِّنُ الشَّيْ‏ءَ لَا مِنْ شَيْ‏ءٍ إِلَّا اللَّهُ وَ لَا يَنْقُلُ الشَّيْ‏ءَ مِنْ جَوْهَرِيَّتِهِ إِلَى جَوْهَرٍ آخَرَ إِلَّا اللَّهُ وَ لَا يَنْقُلُ الشَّيْ‏ءَ مِنَ الْوُجُودِ إِلَى الْعَدَمِ إِلَّا اللَّهُ . 📚 التوحيد (للصدوق)، ص: 68 عَنْ هِشَامِ بْنِ الْحَكَمِ فِي حَدِيثِ الزِّنْدِيقِ الَّذِي أَتَى أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع‏: ... مَنْ شَبَّهَهُ بِغَيْرِهِ فَقَدْ أَثْبَتَهُ بِصِفَةِ الْمَخْلُوقِينَ الْمَصْنُوعِينَ الَّذِينَ لَا يَسْتَحِقُّونَ الرُّبُوبِيَّة... 📚 التوحيد (للصدوق)، ص: 247 🌐 قائلین به ولایت تکوینی در پاسخ به مطلب فوق می گویند: حصر ربوبیت و الوهیت برای خداوند متعال، در صورت استقلالی است و مدعای ما برای معصومین (ع) به صورت تفویض طولی است و لذا ادله نافی ربوبیت برای خلق با ربوبیت طولی منافاتی ندارد. سپس مثال می زنند به علم غیب که در قرآن در بسیاری از موارد آن را مخصوص خداوند دانسته و در مواردی هم آن را برای رسول استثنا کرده است. 💢 پاسخ اینکه این سخن زمانی درست است که بتوانیم مفهومی به اسم «ربوبیت طولی» و «تفویض طولی» را به شارع نسبت دهیم و آن را در نظام مفاهیم شریعت اثبات کنیم. اما مدعای ما این است که ایده تقسیم ربوبیت به استقلالی و طولی دو مشکل دارد: 1- چنین مفهومی در کلام شارع وجود ندارد. یعنی در معارف ما ردپایی از این دوگانه دیده نمی شود. در نتیجه مفهومی به اسم «ربوبیت طولی» ، «تفویض امور تکوینی» و امثال این و اطلاق آنها به معصومین (ع) هیچ مویدی ندارد. به بیان دیگر در معارف ما، ربوبیت به غیر خداوند نسبت داده نشده است مطلقا (چه استقلالی و چه طولی) و اساساً این دوگانه ملحوظ شارع نبوده است. 2- اساساً الوهیت و ربوبیت طولی بی معناست و معنای محصلی ندارد. می دانیم محدثان بزرگی مثل مرحوم مجلسی ره در تنویع اقسام تفویض، تفویض امور تکوینی در طول اراده و مشیت خداوند را امری ممکن دانسته اند که محذور عقلی و یا اعتقادی مثل غلو ندارد ولی به استناد ادله آن را ثابت نمی دانند. ولی به نظر می رسد با دقت بیشتر می توان اثبات کرد محذور عقلی نیز دارد و اساساً الوهیت و ربوبیت مخصوص الله است و برای خلق ولو در طول اراده الهی تصویر نخواهد داشت الا مجازاً. (نکته دوم شاید نکته بدیعی باشد که ندیده ام دیگران التفات داشته باشند) ⁉️ همچنان این سوال مطرح است که پس درباره علم غیب چه پاسخی می دهیم؟ علم غیب یک نمونه از استعمال صناعت دوگانه استقلالی و طولی است. ❇️ پاسخ اینکه خیر، این تحلیل رایج از علم غیب که گذشت، دریافت صحیحی از مطلب نیست، اهل تحقیق اثبات کرده اند که در لسان معارف، علم غیب مخصوص خداوند متعال است. به بیان دقیق تر، اصطلاح «علم غیب» به آن بخشی از علم خداوند اطلاق می شود که به مخلوقات عطا نشده است و این بدین معنا نیست که بخواهیم دامنه علم امام را از علم ما کان و ما یکون و ... محدود سازیم. البته علم امام در نسبت با علم الهی محدود است و نامتناهی نیست. همچنین برداشت فوق الذکر از آیه قرآن که تصور شده است علم غیب را برای رسول ثابت می کند، به دلایل مختلف، مخدوش است. بحث «علم غیب» پرونده مستقلی می طلبد که فعلا به آن ورود پیدا نمی کنیم و علاقه مندان را به تحقیقات دیگر ارجاع می دهیم. 🏠@deraiat