آدمی که با هر بار اومدنش، یه تیکه از سلامت روانت رو میذاره تو جیبش و میبره!، مهمون نیست؛ مزاحمه.
لحظهی دیدنت انگار که یک حادثه بود ،
حیف چشمان تو این حادثه را دوست نداشت .
من و تو خط موازی که رسیدن هرگز ،
دلم این قاعدهی هندسه را دوست نداشت .
درس منطق نده دیگر تو به این عاشق که ،
از همان کودکیاش مدرسه را دوست نداشت .
میلی غریب به سکوت کردن
و ناپدید شدن داشت.
او روحی بیقرار بود که هرگز در جایی آرام نمیگرفت
و اغلب پیش از آنکه متوجه شوند
از میان آنها رفته بود..."!
کسی که دوست داره میزاره کارهای مورد علاقهات رو انجام بدی چون بهت حس خوبی میده و اون هم از این موضوع حس خوبی میگیره چون حال روحیت براش مهمه، پس انقدر نگید اگه بهم میگه فلان کار رو نکن یعنی دوستم داره.