‏سرتاسر زندگی خلاصه می‌شه تو دووم آوردن. دووم آوردن موقع راه رفتن‌های طولانی، دووم آوردن تو شب قبل امتحان، دووم آوردن تو دقایقی که چند بار زنگ زده‌ای به مامان و جواب نداده، دووم آوردن تو نگه داشتن رژیمت، دووم آوردن تا آخر ماه با حقوقت، دووم آوردن تو حفظ زندگی روزمره و زنده موندن.

و شاید همین لحظه ها زندگی کردن باشد...

خیلیامون با کمترین تقصیر، بیشترین تقاص رو پس دادیم...

قسمت بد ماجرا این بود که فهمیدم حسرت‌هام بیشتر از داشته‌هامه!

بدترین نوع کوری ... کور شدن ذوقه ... لامصب وقتی از بین میره دیگه هیچ جوری برنمیگرده ...

00:00

_

-هر‌صبری‌حدی‌داره؛و‌هر‌سکوتی‌هم‌حرمتی!

دلتنگی خیلی بده:)

اینکه همه حسایی قشنگ زندگیتو تنهایی تجربه کنی سخته.....

او نمیداند چگونه کمک بخواهد. او ناپدید میشود و وقتی بهتر شد برمیگردد. برمیگردد. میخندد. حرف میزند میخنداند ولی هنوز حالش بد است. و دوباره میرود. و این چرخه باطل ادامه پیدا میکند. شاید تا ابد.

من خودم رو به کسی تحمیل نمی‌کنم و این‌کار رو خیلی خوب بلدم. خیالت راحت. گذر کن. برو.