یموقع هایی هست که دوست داری حرف بزنی، تلاش کنی، بجنگی، ولی خب شک داری که ارزشش رو داره یا نه .
ولی من هرچقدم دوست داشته باشم، هرچقدم از خودم بگذرم واست، هرچقدم با تموم رفتارات کنار بیام، هرچقدم خودمو ثابت کنم،یروز یجا خسته میشم,میزارم میرم شاید تو اولش نفهمی دورت شلوغ باشه ولی یجا یجور میفهمی یکیو از دست دادی که با تمام پوست و خونش دوست داشته
پشیمون میشی ولی خب اون تایم واسه پشیمونی خیلی دیره؛
هیچکی الکی الکی نمیره توو لاکِ خودش؛ یکی ناامیدش کرده، یکی مهربونیاشو نادیده گرفته، یکی دلشو شکسته، یکی آرزوهاشو آتیش زده و بدترینش اینه که همهی این کارا رو کسی کرده که با تمام وجود بهش اعتماد داشته .