با خودم بدون تو چیکار کنم؟

هوم... :) چقدر زود گذشت.

امیدوارم زودتر ۱۴۰۴تموم شه.

اینکه از خانواده ام بدم میاد طبیعیه؟

هرسال مزخرف تر از پارسال

من‌ازفرداهامیترسم:) ازاین‌کلمه‌ی‌پرازامیددروغه‌متنفرم. فردای‌رفاقتی‌که‌تموم‌شد، فردای‌بعدتو،فقط‌یه‌حجم‌سنگین توی‌سینه‌بود.کلافردامثل‌یه‌صحنه‌ی خالی‌میمونه‌که‌بایدباتنهایی‌پرش‌کنم. نمیخوام‌بشنوم‌که‌‌فردا‌بهترمیشه. این‌یه‌دروغه‌که‌به‌خودمون‌میگیم تاامشب‌زنده‌بمونیم. من‌ازفردایی‌متنفرم‌که‌بایددوباره‌یاد بگیرم‌چطوربخندم،چطوربه‌کسی‌که بهم‌سلام‌میکنه‌اعتمادکنم‌وچطور این‌سقف‌روبدون‌حضورتو،تحمل‌کنم. فردابیادیانیادمهم‌نیست.امروزروطاقت آوردم.همین‌کافیه.بقیه‌‌ش‌روهم همین‌طوری‌جلومی‌برم،قدم‌به‌قدم،با تنفرازهرچیزی‌که‌اسمش“ آغازدوباره ” هست.

_

کی میدونه تهش چی میشه؟

«مگر تاریخِ مرگم را دو چشمان تو می‌داند، که از حالا برایم این‌چنین مشکی به تن کرده!؟»

اون شونه هاتو به من یه شب واسه گریه بده قرض برم.. یجوری بهم کمک کن یا لااقل بیا بازم بهم زخم بزن

امشب یاد اور شبیه که به اندازه تموم زندگیم پر از خوشحالی بود ک به صبح نکشیده تموم شد:)