کاش با تو نسبتی داشتم؛ مثل بهار که با شکوفه پرتقال، بوی خاک که با قطره های باران یا اندوه که با سکوتِ ماه ... کاش با تو نسبتی داشتم.

صبر تا کی؟ دلم از طاقت بسیار برید!

_

‌من خیلی وقته قبول کردم “هیچی از هیچکس بعید نیست” ولی نمیدونم از کی قراره دیگه بابتش ناراحت نشم .

باید دلت خوش باشه ، وگرنه بهار همان بهار هر ساله

روح و جسمش را چنان دوست داشتم که گویی وجودش ضرورت هستی من بود.

آن شب فکر میکردم میمیرم، و دیگر نمی‌توانم در دنیا دوام بیاورم. اما شب‌های زیادی گذشت و من هنوز زنده‌ام. - پونه مقیمی -

هنوزم...

از این هم تلخ تر باشی همان شیرین فرهادی!

‌یه‌جایی همینگوی می‌گه: اگه تو این دنیا اتفاقی بین من و تو بیفته همدیگه رو از دست می‌دیم. اون‌وقت میفتیم دست دیگران. همینگوی در ادامه زیر لب گفته: حیف نیست که بیفتیم دست دیگران؟ همون.

نگو تویی اون که مرگ منو می‌تونه ببینه ؛

ارزشمند ترین و تنها دارایی زندگیم همین دونفرن..