خیلی دوست داشتم این روزا رو واست تعریف کنم ولی ما خیلی وقته باهم حرف نمیزنیم.

00:00

من رو ببخش عزیزم. زیادی دستت رو محکم گرفته بودم، می‌دونم. می‌خواستم ازت مواظبت کنم اما فکر نکردم وجودت هنوز همونقدر کوچیک و ظریفه. تو رو با قدم‌های بزرگ و ممتد کشوندمت تمام عمر و یادم رفت یه جاهایی پاهات دیگه جون نداره. ببخش که وقت غصه‌های تو، خندیدم که قضاوت نشم. ببخش اگر موفقیت‌های دیگران رو مدام برای تو دیکته کردم، اگه یک وقت‌هایی برای چهره‌‌ی زیباتر دیگری، به صورتت با عشق نگاه نکردم. ببخش من رو که همه‌ی زندگیم، جای گوش کردن به تو، به آرزوها و رویاهای تعریف شده ی دیگران فکر کردم. ببخش اگر از تو زدم، تا که دیگران رو خوشحال کنم. که میون تصورات ایده‌آل خودم از زندگی، فرصت خندیدن و زندگی کردن تو لحظه رو از تو گرفتم. ببخش که سالها تو تاریکی گذشته رهات کردم، و بچگی و بی‌تجربگی تو رو ندیدم و نبخشیدم و تو رو بارها و بارها به ملاقات اشتباهات گذشته‌ات بردم. ببخش که هربار به جسم خسته و کلافه ی تو با صدای بلند گفتم: صبر کن! صبر، ببخش که هربار به جای فهمیدنت و یه آغوش طولانی و محکم، گمِت کردم میونِ صدای همهمه‌ی تحسین‌ها، تا شاید اون‌جا، بین نگاهِ دیگران بهونه‌ای برای دوست داشتنِ خودم پیدا کنم.

خیلی خستم ، دستمو بگیر..:)

‌از عملکرد پاک کردن دوطرفه‌ی چت تلگرام بدم میاد. واتس‌اپ خوبه که جای تکست حذف شده می‌مونه‌؛ باید بمونه که طرف بفهمه من‌ باهات کلی حرف داشتم ولی وقتی که باید می‌بودی، نبودی. دیگه دیره، دیگه به تو ربطی نداره. پس ضجه بزن و از کنجکاوی اینکه چی میخواستم بگم، بمیر.

جامعه پاداشش رو به برون‌گراها میده به کسایی که بلندتر حرف میزنن، سریع‌تر ارتباط می‌گیرن و همیشه وسط صحنه هستن

گاهی می‌رَویم نه از سرِ میل به رفتن که از سرِ بی‌فایدگیِ ماندن.

تلاش کردن برای آدم غلط شاید باعث شه حتی دیگه واسه آدم درست‌ هم تلاش نکنی .

شاید بتونی کل روزو وانمود کنی خوبی؛ ولی شب، شب داستانش فرق داره :))

پرسیدند او را تا حد مرگ دوست داری؟ گفتم بالای قبرم از اون سخن بگویید و ببینید چطور مَرا زنده میکند .

گیرم که به هر حال مرا برده ای از یاد گیرم که زمان خاطره هارا به فنا داد گیرم نه تو گفتی نه تو بودی نه شنیدی آن عاشق دیوانه که صد نامه فرستاد با آن همه دلبستگیُ عشق چه کردی؟ یکبار دلت یاد من خسته نیفتاد؟ یعنی به همین راحتی از عشق گذشتی؟ یکبار دلت تنگ نشد خانه ات اباد؟ این بود جواب من دلخسته عاشق شیرین رقیبان شده ای از لج فرهاد؟ باشد گله ای نیست خدا پشت و پناهت احوال خودت خوب دمت گرم دلت شاد...