ولی فقط اون آدمی که یکی برمیگرده
بهش میگه ناراحت شدی؟
میگه عیب نداره من عادت کردم؛
شادمهر توو يكي از اهنگاش ميگه:
با خودم بدونِ تو چیکار کنم؟
حالا خودمونیم اما واقعا اگه اونایی که
دوسشون داریم نباشن دقیقا باید با خودمون
چیکار کنیم؟:)
میدونم اعتراف کردن ب کسی ک دوسش داری خیلی سخته
ولی وقتی اعتراف میکنی میفهمی ک اون دوست داره یا دوست نداره و احساس راحت تری داری...
تمام شهر میدانند حالم را به غیر از تو..
خدا را خوش نمیآید سراغ از ما نمیگیری:)
آفرین ، گریه نکن.
نذار آدما بفهمن میتونن بهت آسیب بزنن ،خشک باش ،بغضتو قورت بده ،نفس عمیق بکش ،دستتو مشت کن شل کن ،حالا لبخند بزن ،بگو خوبم.
میدونم...
میدونم ممکنه ی روزی دیگه نباشه...
من همه احتمالات و برسی کردم...
ولی من دوسش دارم...
همین دلیل کافی برا حرف زدن باهاش نیس؟
همین ک وقتی باهاش حرف میزنم خوشحالم کافی نیس؟
زندگی تغییر میکنه ، ممکنه عشقت رو از دست بدی ، بعضی از دوستات رو از دست میدی ، قسمتایی از خودت رو که هرگز فکرشو نمیکردی از دست میدی و بعد بدون اینکه متوجه بشی ، این قسمت ها برمیگردن ، دوباره عاشق میشی ، دوستای بهتری پیدا میکنی و یه 'توعه' قوی تر و عاقل تر داره بهت تو آینه زل میزنه .