من دلِ نفرین ندارم، پس دعایت میکنم..
بعدِ من دلداده ی یاری شوی مثلِ خودت!
اون دیالوگه که میگفت:
"من هر روز همینقدر خستهام. فقط امروز حال و حوصلهی گول زدنِ خودم و بقیه رو ندارم."
عمیقا میفهمم داره چی میگه..
اونجا که غادة السمان میگه:
و آن هنگام
که تو را در خویش کشتم
نمی دانستم خودکشی کرده ام...
بعضی زخمها با هیچ عذرخواهیای ترمیم نمیشن،
به قول محمود درویش :
چگونه میشود به شاخهی شکسته فهماند
که باد عذرخواهی کرده است؟
"گفتم: تو شیرین منی، گفتی: تو فرهادی مگر؟
گفتم: خرابت می شوم، گفتی: تو آبادی مگر؟
گفتم: ندادی دل به من، گفتی: تو جان دادی مگر؟
گفتم: ز کویت می روم، گفتی:تو آزادی مگر؟
گفتم: فراموشم مکن. گفتی: تو در یادی مگر؟"
اونجا که افشین یدالهی میگه
شعریم و نمیخوانیم، شوقیم و نمیخواهیم
چشمیم و نمیبینیم، سبزیم ولی زردیم
اونجا که علی قاضی نظام میگه:
منحصر به “تو” ترین آدمِ رویِ زمین، منم.
اسکار قشنگترین حالت روحی ، حسی ، فیزیکی هم میرسه به اون لبخندی که وقتی داری باهاش چت میکنی میشینه رو صورتت : ))!❤️🩹