تایم فدات:)

تاوان هربار خورد شدن قلبمو یه جایی پس میدید...!

متاسفانه، هیچوقت، هیچکس فقط برای من نبود.

چون هستی:/ اگ نبودی اینطوری نمیگفتی

و پس از آن شب، دگر اشکی برای ریختن نداشت. تمام شده بود گویا...

:))

و بعضی چیزها عادی نه... ولی عادت می‌شود.

به هرکی امید می‌بندی میزنه جاده خاکی

برا خودته.

احمق

بیخیال

روزهایم شاید به تلخی بگذرد اما... همه‌یشان در صندوقچه‌ای به عنوان تجربه، نگه‌داری می‌شود... تلخی‌هایی که شاید در آینده، با نگاه بهشان؛ بگویم... چه خوب شد تجربه‌ کردم.