حال و روزمو میبینی؟- دلیل همه اینا تویی . . . این ط بودی ک قلبمو با دستات لهش کردی .

و چ شب هایی دلم میخواست باشی و برایت پرحرفی کنم؛ با شوق اینکه ط گوش می دهی، خیره در چشمانت، از همه چیز، از مهمترین تا بیهوده ترین چیزها بگویم؛ اما ط نبودی و من ب بی کسی، سکوت و زانوهایی ک از قدم زدن های تنهایی خسته بودنت پناه بردم .

بهم میگی برو پی زندگیت ؟ دیوونه زندگیِ من تویی . . . ط هیچوقت نمیتونی توی زندگیِ من نباشی؛ چون با وجود کیلومتر‌ها فاصله باز تو قلب و ذهن منی؛

خیلی دوس دارم بیام الان بهت پیام بدم حالتو بپرسم بگم روزتو برام تعریف کن ولی خب نمیشه نمیتونم؛ فقط خواستم بهت بگم من هنوز عکسامونو میبینم هنوز ویساتو میشنوم حتی میرم از اون اول اول اول ک بهم پیام دادی تا اخرش میخونم و وقتی میخونمشون انگار داری همین الان بهم میگی . . . حداقل اون احساسی ک بین مغز قلبم هست خیلی قشنگه هردوشون فک میکنن هستی فک میکنن الان میای میگی من همیشه پیشتم حتی وقتی خودت نخوای همیشه میگفتی، یادته؟-

خیلی منم:)

سخت‌ترین‌ کاری‌ ک دارم‌ میکنم: منطقی‌ رفتار‌ کردن‌ وقتی‌ احساسات‌ داره‌ خفم‌ میکنه؛

ولی الان فصل بارون از بهارم بهتره:)

دوست دارم از صمیم قلبم:)

وقتی احساسی هسی🗿(مثلا) عی بابا این منم ک

و ما هرشب آهسته جان میدهیم و کَس باخبر نمیشود؛

توی یه کتابی خوندم که می‌گفت: «دلم می خواهد در دنیایی از کتاب,دریا، قهوه و روزهای بارانی، مدتی گم شوم.» بنظرم بهترین تراپی ای که میشه تجربه کرد همینه.

حق