دیگه هیچی حالمون خوب نمیکنه درونمون ی پوچی بزرگه که درمان نداره:)

چِشم بِه دَر خُشک شُد.. خیالِ بَرگَشت نَداری؟

متسفانه همیشه به گناه نکرده مجازات شدیم:))))))

من بارها و بارها مردم اما باز هم با لبخند تظاهر به خوب بودن کردم

ه‍‌ن‍‌وز ی‍‌ادش م‍‌ی‍‌وف‍‌ت‍‌م وق‍‌تی س‍‌اع‍‌ت چ‍‌ارت‍‌ا ص‍‌ف‍‌ر م‍‌ی‍‌شه...

‏مرسی‌که بهم یاد دادی دیگه از رفتن هیشکی نترسم.

بغض داره خفم میکنه ولی مجبوریم به قوی بودن:)

هرچی میگردم خاطرات خوب باهم نداریم که مرور کنم:))

منم دارم قبر آرزوهامو با ذوق میکَنَم:)

از یجایی به بعد دیگه هیچ تلاشی نمیکنی اشکاتو حروم نمیکنی اعصابتو بهم نمیریزی نسبت به همه چیز خنثی میشی میزنی به بیخیالی و میگی هرچی شد شد اصراری برا بودنش نمیکنی نه امیدی میمونه نه احساسی دیگه حوصله اینکه بشینی ساعت ها بحث کنی و خودتو ثابت کنی رو نداری مقصر تو نیستی نه همه ادما از یجایی به بعد خسته میشن. خسته از بحث خسته از غصه خوردن. گاهی وقتا بهترین چیز سکوته سکوتت خیلی چیزارو میفهمونه _من فقط خسته شدم! :)

قوی باش، تو نقش اول قصه ی خودتی...! :))