‏آدم اولش حوصله‌ی همه رو داره، بعدش فقط حوصله‌ی آشناهاشو داره، بعد فقط حوصله‌ی دوستاشو، بعدتر دوستای صمیمیش، بعدتر حوصله‌ی اونارو هم نداره، آخرش که میرسه، دیگه حوصله‌ی خودشم نداره.

و برای هزارمین بار شکستم:))

امشبم شد همون شبایی که همیشه گوشه ذهنم قراره ثبت بشه.

ولی بارون خیلی قشنگه مگه نه؟

‏من‌ گفته بودم که اذیتم نکن من زخمی اومده بودم پیشت

رفتنی باید بره ت نکن گریه براش:)

هیچوقت احساسی نباشید ذره ذره مردن را تجربه میکنید:))

تن در تقلای زیستن بود اما روح نا امید مرگ را صدا میزد .

میخام برم...

مامانی نیسی ببینی چیکار کردن باهام:)

یک جایی می‌رسد که آدم دست به خودکشی می‌زند ، نه این‌که تیغی بردارد و رگش را بزند ، نه ! قید احساسش را می‌زند…

_