لجم میگیرد از حرفهای سطحی
لجم میگیرد که مردم
در کمال ادب
یکدیگر را میخورند.
من از اونام كه كافيه فقط يكبار حس كنم وجودم تو زندگي كسي بي اهميته، اون ادم واسه هميشه برام تموم ميشه. شايد بگم بخندم باهاشون ولي ديگه دوست و رفيق من نيستن.
ولی بنظرم جمله های:
«همراهت میام»
«هواتو دارم»
«رسیدی زنگ بزن»
«الان چکار کنم حالت خوب شه؟»
«باهم بریم غذا بخوریم»
از صدتا دوستت دارم هم قشنگ ترن:)
دیگ هیچی حال نمیده
تنهایی رو به همه چی ترجیح میدم
هرچی بعضی آدما رو بیشتر میشناسم بیشتر ازشون متنفر میشم
من اینطوریم که کسی ی حرکتی بزنه ناراحت شم یا دلم بشکنه یا بهم بر بخوره
نمیگم نمیگم
ی هفته نمیگم دو هفته نمیگم یک سال نمیگم اصلا ده سال چیزی نمیگم در مورد کارایی ک کردی و بهم آسیب زدی
ولی اگر دیدی یهویی ولت کردم یا رابطه ام باهات کم رنگ شد و اروم از زندگیت خارج شدم
نگو فازکیه مودیه لوسه و...
نه نه نه... :)
برو ب کارات برگرد.