فقط بدون اینو که تو نبردی خودم خواستم که باختم ازت

وقتی نیستی معاشرت با همه سخته..

تو صداش ی غمیه ک...

لعنتی، عمر مگر از سر راه آوردم که همه وعده امروز به فردا ببری ؟

دیگ زیادی دارم تحمل میکنم

۰۴:۴۴ شبتون بخیر:)

درسته تجربه شد ولی نه قلبی مونده، نه حسی و نه ذوقی

امیدم همیشه بیشتر از اونی بود که باید می‌بود همیشه هرکی از راه رسید هرچی تونست گفت و سکوت منو گرفت من ضعیف نبودم منم زبون داشتم منم فوش دادن و داد و بیداد و بلد بودم فقط ترجيح دادم بگذره ترجيح دادم اونا ناراحت نشن ترجيح دادم مثل خودشون خودخواه نباشم مثل خودشون که هرچی به ذهنشون میرسه و به زبون میارن و باعث شکستن قلب من میشد ، امید داشتم که همه چی درست میشه اما وقتی دیدم چیزی قرار نیست تغییر کنه من تغییر کردم ، امیدم هست ولی دیگه سکوت نمیکنم چون فهمیدم امید به معنای جدیدن براي رسيدن به موفقیت و خوشیه وقتی من خودم رغم نزنم این امید الکی هیچ کاربردی نداره .

خدایا خودت بساز من به تو بیشتر اعتماد دارم:)))

_

ولی چقدر حس بدیه ته تهش یه سوالی هست که روحتو تا ته میجوه‌ ، چرا منو نخواست؟

کاش هیچوقت خوب بودنِ حالمون رو وابسته به بودن یه نفر نکنیم چون هیچ تضمینی وجود نداره که اون همیشه همونجوری بمونه ..