همیشه جوری زندگی کردم که هیچکس مشکلاتمو نفهمه، همیشه تنهایی با مشکلات دست و پنجه نرم کردم و از هیچکس کمک نگرفتم، چون دوست نداشتم منتی سرم باشه یا بعدا سرکوفت بشنوم، اما الان دقیقا تو شرایطیم که دلم میخواد بدون اینکه حرف بزنم یکی پیدا بشه بگه دستتو بده من اومدم کمکت کنم.
آدما فقط از کسایی که خیلی دوسش دارن توقع های نابجا دارن ، توقع دارن پیامشونو زود سین کنه ، همه ی حرفای دلشو فقط به اون بزنه ، دلتنگیش فقط واسه اون باشه ، بودن کنار اونو به خیلی جاها ترجیح بده ، بیشتر زمانش مال اون باشه و همه ی اینا فقط واسه اینکه اون یه نفر با همه ی آدمایِ کنارشون فرق داره!و همه ی این بد خلقیا بخاطر اینکه دوسش دارن واگرنه کسی که براشون اهمیت نداشته باشه نمیتونه آنقدر تحت تاثیر قرارشون بده .
ما را تو با گرفتن جان امتحان نکن ، از جانِ خود عزیز تر داشتیم رفت ..
یه سکوتی هم هست که
مال بعد از شنیدن یسری از حرفاییه که نباید میشنیدی، ببین حس عجیبیه؛
بیرونش سکوته ولی
از درونت هی صدای شکستن میاد.
سهم من ی چاردیواری
با عکسای یادگاری
که شده رفیق دردام واسه روز بیقراری..
من فقط دلتنگِ شب هایی هستم که زود هنگام،
بی آنکه به چیزی فکر کنم،
به خواب میرفتم...
-ایلهان برک
چجوری ببخشمت؟ تو هیچوقت نمیفهمی چقدر منو جلوی اونایی که ازت تعریف کرده بودم، شرمنده کردی.