فکر می‌کردم میتونم بهت تکیه کنم، فکر می‌کردم میتونم بهت دلگرم باشم، میتونم وقتایی که حالم خوب نیست پناه بیارم به تو، میتونم از حرفای دلم فقط به تو بگم، میتونم با تو سختیا رو راحت‌تر تحمل کنم و مشکلاتم رو با دلگرمِ تو بودن پشت سر بذارم، میتونم با خیالِ راحت بگم آره، من فلانی‌ رو دارم که همه جوره حواسش به منه، مراقبمه، نمیذاره غصه‌ی چیزی رو بخورم، فکر و خیالی داشته باشم و یا بخاطر چیزی اذیت بشم. فکر می‌کردم تو مثل بقیه نیستی، وقتی میگی دوستت دارم، وقتی میگی آرامش میگیرم ازت، وقتی میگی برام قشنگی، حرفات واقعیه و داری از احساساتِ واقعیت بهم میگی. فکر می‌کردم میتونم به همه پشت کنم و بگم تو رو دارم که کافیه همه‌ی عمرمی؛ تو رو دارم که بیشتر از هرکسی حواست به منه، بیشتر از هرکسی صادقانه دوستم داری و بیشتر از هرکسی کنارت می‌تونم احساسِ امنیت کنم! فکر می‌کردم تو یه تنه برام میشی همه‌ی کسایی که تو زندگیم نیاز داشتم و دارم. فکر می‌کردم وقتی میگی دوستت دارم، قرار نیست دیگه کسی جز من به چشمت بیاد و کسی جز من بتونه تو رو با میمِ مالکیت صدا کنه. فکر می‌کردم وقتی اومدی به زندگیم، قراره تا آخر با من و برایِ من بمونی؛ من هیچوقت فکر نمی‌‌کردم توام می‌تونی بری، من هیچوقت فکر نمی‌کردم دوست داشتنت میتونه دروغ باشه، من هیچوقت فکر نمی‌کردم قراره یه روز مثل امروز از راه برسه، که من حسرتِ دوباره حرف زدن با تو رو داشته باشم. آخه تو تنها کسی بودی که، بعدِ مدت‌ها واقعا بهش اعتماد کرده بودم و دوستش داشتم.

من هربار که میباختم تورو نگاه میکردم ، الان که تورو باختم نگاه کنم به کی؟

اگه روابط انسانی اینقدر پیچیده نبود، بهت زنگ میزدم ‌و میگفتم که چقدر جات تو زندگیم خالیه

00:00

«من قصه فراق تو را خاک کرده‌ام،حاصل چه شد؟ جوانه زدی،بیشتر شدی!»

به مو رسید، پاره شد. گره زدم بازم پاره شد، بیخیال شدم دیگه؛ زوری نیست که.

_

کدومتون یکبار گفتین غصه نخور من هستم

انصاف نیست رفتن ادما با خودشون باشه فراموش کردنشون با ما..

منو از تنهایی نترسون که تا دلت بخواد داشتم روزا و شبایی رو که اشکامو دستای خودم پاک کرد، سرم روی شونه‌های خودم رفت و خودم به خودم دلداری دادم

‏ساکت شدن،اولین واکنش دفاعی من در برابر ناراحتیامه

من میگم تا یه لباس رنگی نپوشی نمیفهمی که مشکی زیادم بهت نمیاد! تا اون یه نفرو فراموش نکنی متوجه نمیشی که آدمای خوب زیادی حواسشون به تو هست و کنارتن تا کارما زنگ خونتو نزنه به خودت نمیای تا قلبت نشکنه مغزت کار نمیکنه! تا عاشق شکلات نباشی نمیفهمی که رژیم سخته تا از دستت نره ارزشش رو نمیفهمی تا دوستاتو نشناسی دو دستی به خانوادت نمیچسبی. ما آدمای نرسیدن یا نفهمیدن و درک نکردن نیستیم فقط مشکل اینه که دیر به خودمون میایم. مهم نیست چند سالته، اگه اینارو درک کردی تو این زندگیو بردی.