کاش آدما شبیه استوریاشون بودن، همونقدر خردمند، بی نیاز، عاقل، مهربون، فرهیخته، فداکار،وفادار و انسان.
تا خرخره از حرف پُرم، با که گویم
این شهر پر از کور و کر و لال و نفهم است.
چطور میتوانم باد را مقصر بدانم
وقتی آنکه پنجره را باز گذاشت،خود "من" بوده ام.