اونجا که شهریار میگه:
گر مرا ترک کنی
من زِ غمت می سوزم ،
آسمان را به زمين
جان خودت می دوزم،
گر مرا ترک کنی
ترک نفس خواهم کرد،
بی وجود تو بدان
خانه قفس خواهم کرد...
ترجیح میدم با افرادی درارتباط باشم که حرف دهنشون رو میفهمن ،
نه کسایی که هیچی توی دلشون نیست .