خسته ام! مثـل کسی که شبِ قبل از اعدام
خوابِ آشفته ى او، خواب طـنابِ دار است
آنقدر تنهایی از پس تمام دردها و رنجهایت برآمدهای،
که حالا هیچکس احتمال غمگین بودنت را هم نمیدهد.
دیگر نه آرزوی دارم و نه کینه ای.
آنچہ که در من انسانی بود از دست دادم، گذاشتم گم بشود.
در زندگانی آدم باید یا فرشته بشود یا انسان و یا حیوان، من هیچکدام از آنها نشدم، زندگانیم برای همیشه گم شد :)!