_

هیچوقت فک نمیکردم اینجوری بشه:)

کاش میدونستم چرا..

و بازهم بارون:)..

باهم درستش میکنیم ، صبوری کن..

آنقدر تنهایی از پس تمام دردها و رنج‌هایت برآمده‌ای، که حالا هیچ‌کس احتمال غمگین بودنت را هم نمی‌دهد.

خداجبران‌میکنه‌اون‌روزایی‌که‌صبر‌کردن‌آسون نبوداماتوصبرکردی:)

بعضی وقتا دیگه اشکی نمیاد فقط بغض خفت میکنه

دیگر نه آرزوی دارم و نه کینه ای. آنچہ که در من انسانی بود از دست دادم، گذاشتم گم بشود. در زندگانی آدم باید یا فرشته بشود یا انسان و یا حیوان، من هیچ‌کدام از آن‌ها نشدم، زندگانیم برای همیشه گم شد :)!

_

نمی‌دانم چه خواهد شد و راستش را بخواهی دیگر برایم اهمیتی ندارد؛ من برای تمام احتمالات زندگی زیادی خسته‌ام.

کاش هیچوقت صمیمی نمیشدیم ک حالا نبودنشون ایقدر درد داشته باشه:)