میدونی بحث انتظاره:)

ی بخشی از زندگیم با رفتنت طوری نابود شده که هیچوقت خوب نمیشه:)

هر دل كه شكست ره به جايي دارد هر اهل دلي قبله نمايي دارد

امیدوارترین آدما هم گاهی ناامید می‌شن، پر انرژی ترین آدما هم گاهی دلسرد میشن و قوی‌ترین آدما هم گاهی تو اوج ضعف به سر می‌برن. نمیشه همیشه مستقیم رو ب جلو حرکت کرد، نمیشه همیشه تو رابطه با آدما موفق بود و این قانون طبیعته؛ به خاطر بیار که این روزها هم میگذرن.

هِی‌میگم‌مهم‌نیس بعدش‌میزنم‌زیرِ‌گریه؛

حتی وقتی ادامه دادنت به ضررم بود، ادامه دادمت.

“یک ثانیه خورشیدم و یک ثانیه ابرم ‏تلفیق غم و شادی و دلتنگی و صبرم:)”

ولی اون قسمت از زندگیت که همه رفتن و دیگه واقعا تنهایی باید ادامه بدی. <<

آخر سالی شرایط طوریه که زندگی هممون جریان داره ولی آمپرش صفره.

دلم از خیلی چیزا میگیره ولی نمیتونم بگم! دلم از خیلی حرفامیشکنه، به روم نمیارم! وانمود میکنم که هیچ دردی ندارم، اما دردیکه تو دلمه داره تموم استخونای سینمه و میشکونه!:)

‌ همیشه واسم سواله که یعنی تو دلت واسم تنگ نشد؟یعنی صبحا که پاشدی گوشیتو چک کردی منتظر تکستم نبودی؟وقتی که داشتی میرفتی بیرون منتظر مراقب خودت باش از طرف من نبودی؟شبا دلت نخواست کل روزتو برام بگی؟وقت کارای روزمرت اصلا یاد من نیوفتادی؟ تورو نمیدونم ولی من خیلی دلم واست تنگ شده. ‌