. توبه می کنم؛ از تمام دوستت دارم های پیش از تو! (چقدر این شعر برای من نوستالژیه=)) .

. تکیه کردم بر وفای او، غلط کردم، غلط باختم جان در هوای او، غلط کردم، غلط؛ .

. -عمر کردم صرف او، فعلی عبث کردم، عبث ساختم جان را فدای او، غلط کردم، غلط .

. -دل به داغش مبتلا کردم، خطا کردم، خطا سوختم خود را برای او، غلط کردم، غلط .

. اینکه دل بستم به مهر عارضش، بد بود، بد جان که دادم در هوای او، غلط کردم، غلط .

. -همچو وحشی رفت جانم در هوایش، حیف، حیف خو گرفتم با جفای او، غلط کردم، غلط .

. از برای خاطر اغیار خوارم می کنی.. من چه کردم که این‌چنین بی اعتبارم می کنی؟ .

. روزگاری آنچه با من کرد استغنای تو گر بگویم گریه ها بر روزگارم می کنی .

. سوی بَزمَت نگذرم از بس که خوارم کرده ای تا نداند کس که چون بی اعتبارم کرده ای .

. ناامیدم بیش از این مگذار خون من بریز چون به لطف خویشتن امیدوارم کرده ای .

انگیزشی چیه؟ ما امام زمان (عجل الله) داریم!😎

. خيال خام پلنگ من به سوي ماه پريدن بود و ماه را ز بلندايش به روي خاك كشيدن بود پلنگ من دل مغرورم پريدو پنجه به خالي زد كه عشق ماه بلند من وراي دست رسيدن بود من و تو آن دو خطيم آري موازيان به ناچاري كه هر دو باورمان زاغاز به يكدگر نرسيدن بود گل شكفته خداحافظ اگرچه لحظه ديدارت شروع وسوسه اي در من به نام ديدن و چيدن بود شراب خواستم و عمرم شرنگ ريخت به كام من فريبكار دغل پيشه بهانه اش نشنيدن بود اگر چه هيچ گل مرده دوباره زنده نشد اما بهار در گل شيپوري مدام گرم دميدن بود چه سرنوشت غم انگيزي كه كرم كوچك ابريشم تمام عمر قفس مي بافت ولي به فكر پريدن بود #حسین_منزوی .