آن شب من بودم و چهار قلم قلمی که به رنگ خون می‌نوشت و از اعماق وجودم برای رفتن کسی که بهای زندگی اش بود می‌گریست دومین قلم آبی آسمانی بود که دیگر بعد او، ماه تنها نقطه ی روشن آن به حساب می‌آمد سومین قلم ،سبز سرسبزی روح من به اندازه ی بیابان ها خشک شده بود حتی جوهر هم نمی‌داد انگار او هم می‌دانست تنها چیزی که اورا به حیاط وا می‌داشت دیگر نیست و در آخر سیاه بود او ،او حال مرا خوب درک میکرد می‌دانست که از دست دادن کسی که هنوز نفس میکشد چقدر می‌تواند دردناک باشد از آن پس من و قلم سیاهم یار بودیم و غمخوار ناحقی نمیکنم دیگر قلم ها هم بودند اما از حق نگذریم تنها چیزی که بعد تو تنهایم نگذاشت غم بود –لوکا

حقا که غمت از تو وفادار تر است ؛)

امروز...

اونطوری نگاه نکنید من گیرتی ام رو رفیقم...

وقتی راجب چیزی حرف میزنی ببین با کی داری حرف میزنی نه شما زرنگی نه ما بیخبر😂

من حرفام مخاطب داره ،مخاطبش توی دیلی عضو نیست ولی اگر کفش اندازته بپوش سیندرلا😂🎀

به امام حسین و اعتقادات من نهههههه؛)

اصلا ذوق:)؟

عزیزم خیانت:)؟ من عاشق بازیگره شدم چون شبیشه🎀

مشکلات تو مال منه ولی مشکلات من مال خودمه...

تهش؟!