هر کس آمد در ره عشق عاقبت عاقل نرفت هی نصیحت کرد عقل و هی به گوش دل نرفت من صبورم مثل ساحل ، می نشینم پای عشق موج با سنگین دلی سیلی زد و ساحل نرفت خوب می‌دانستم این را ، باعث غم می شود هیچکس مانند من با پای خود در گل نرفت بعد از او مردن مرادم بود و صد افسوس که زنده ماندم از تنم این جان ناقابل نرفت بر خلاف آنچه که عمری شنیدم بوده است گر چه دور از دیده گشته یاد او از دل نرفت #احمد_ناروئی @dobeit | دوبیت شعر

بیداری‌ام چه دانی؟ ای خفته‌‌ای که شب‌ها نَنْشَسته‌ای به حسرت، نشمرده‌ای ستاره #فروغی_بسطامی @dobeit | دو بیت شعر

اسرار غمش گفتم در سینه نگه دارم رسوای جهانم کرد این رنگ پریدن‌ها #مولانا @dobeit | دوبیت شعر

شرمنده‌ام ز دوست که دل نیست قابلش باید برای هدیه سری دست‌و‌پا کنم #سید‌عباس_سجادی @dobeit | دو بیت شعر

تا درون آمد غمش، از سینه بیرون شد نفس نازم این مهمان که بیرون کرد صاحب‌خانه را #فروغی_بسطامی @dobeit | دوبیت شعر

تو بندگی چو گدایان به شرط مزد مکن، که دوست خود روش بنده پروری داند. #حافظ @dobeit | دو بیت شعر

شبیه شیشه بود اما شکستن را نمی فهمید تمام درد اینجا بود ، او من را نمی فهمید خودش با خنده هایی تلخ بند کفش من را بست وگرنه پای من تردید ماندن را نمی فهمید اگر تنها رفیقم هر کسی، غیر از صداقت بود دلم اینقدر ارزش های دشمن را نمی فهمید وجود شعر در دنیای ماشینی غنیمت بود وگرنه هیچ مردی در جهان زن را نمی فهمید سکوتم کوهی از حرف و نگاهم خیس ماندن بود ولی او فرق شب با روز روشن را نمی فهمید من او را خوب فهمیدم کمی عاقل تر از من بود همیشه درد اینجا بود، او من را نمی فهمید #علی_صفری @dobeit | دو بیت شعر

سحر آمدم به کویت که ببینمت نهانی... «ارنیٖ» نگفته گفتی صد هزار« لن ترانی» #علامه‌طباطبایی @dobeit | دوبیت شعر

گویند که هر تیره شبی را سحری هست @dobeit | دو بیت شعر

دهان صبح پر از خنده دیدم و گفتم: غنیمت است در این روزگار خندیدن ... - شفایی اصفهانی @dobeit | دوبیت شعر

‏به سرت گر همه آفاق به هم جمع شوند ‏نتوان برد هوای تو ‏برون از سر ما #حافظ @dobeit | دو بیت شعر

گفتم نظر بدوزم تا بی‌دلم نخوانند پیشی گرفت عشقش بر عقلِ پیش‌بینم #فروغی_بسطامی @dobeit | دو بیت شعر