پیامبر ما عجیب بود. مثلا نوح رو کتک میزدند از هوش میرفت، لوط همه ی قوم و حتی نزدیکانش به لواط مبتلا شدند و خلاصه تمام پیامبران کلی اذیت شدند ولی حضرت رسول میفرماید هیچ پیامبری ، اندازه ی من اذیت نشد. به نظر خودم علتش این بود که نسخه ی نهایی دین رو میخواستن منتشر کنند و جامعه ی متحجر و دخترکش عربستان چنین ظرفیتی نداشت و پیامبر کلی اذیت شد. مثلا شراب میخوردند ، مست میومدن نماز میخوندن، آیه اومد وقتی مستی نماز نخون، باز نگفت نخورید، قدم قدم تا اینکه آیات تحریم شراب اومد. یا ۲۰ سال از ۲۳ سال پیامبری او هنوز از حجاب خبری نبود و سال ۵ و ۶ هجرت آیات حجاب نازل شد و پیامبر که معجزه داشت، ریالی از کسی برای منبر و ... نگرفته بود، بین مردم بود، معصوم و علم لدنی داشت هنوز بعد ۲۰ سال به جامعه گفت حجاب رو رعایت کنید و چون ۲۰ سال اعتماد سازی کرده بود وقتی آیات نازل شد نوعا رعایت کردند. درمورد مسائل دیگر هم همین است،پیامبر ما صبر میکرد ، حوصله میکرد، قرآن تصریح میکند اگر مهربان نبودی و برخورد درست نذاشتی همین چند نفر هم ایمان نمیاوردند. ولی او باصبر و مهربانی توانست کاری کند که امروز بعد ۱۴۰۰ سال ، نامش ماندگار است و میلیاردها انسان ، مسلمانند. امام صادق هم مثل جدشون بودند؛ بعد از سقیفه و بایکوت اساسی شیعه ، ایشان توانست شیعه رو را به نسل های بعدی منتقل کند آن هم در فضایی که شاگردان خاص ، باهم مشکل داشتند و گاهی زیرآب هم رو میزدند چه رسد مردم که درک درستی از گفتمان اصیل اسلام نداشتند. ولی با صبوری و مهربانی و تلاش مکتب ما جعفری شد. ✍شیخ فرهاد @dohhol

وضعیت بعضی از سیاستمدار ها در کشور عین این کلیپ هست @dohhol

دلخوش به خنده های من خیره سر نباش دیوانه ها به لطف خدا غالبا خوشند @dohhol

بارها روی از پریشانی به دیوار آورم ور غم دل با کسی گویم به از دیوار نیست #سعدی @dohhol

پدر آن دیگری: داستانی تکان‌دهنده از دنیای کودکی #پدر_آن_دیگری #فیلم_ایرانی #درام_خانوادگی #سینمای_ایران ✨ ژانر: درام خانوادگی، اجتماعی، تربیتی 🇮🇷 محصول: ایران 1393 کارگردان و نویسنده: یدالله صمدی خلاصه داستان: این فیلم دراماتیک، داستان پسربچه‌ای روایت می‌کنه که با وجود ۶ ساله بودنش، هنوز حرف نمی‌زنه و مورد تمسخر اطرافیان قرار می‌گیره. تنها مادرش بهش عشق می‌ورزه، اما بقیه خانواده به برادر بزرگ‌ترش بیشتر توجه می‌کنن. فرار از خونه و مواجهه با مهربانی یک زوج سالخورده، تغییری بزرگ در زندگیش ایجاد می‌کنه. اما آیا این تغییر پایداره؟ چرا این فیلم رو ببینیم؟ داستانی آموزنده درباره اهمیت توجه به کودکان و مشکلاتشون بازیگری درخشان هنرمندان روایتی دلنشین از عشق مادری این فیلم رو از دست ندید! https://www.namasha.com/v/uT3M65kF

فرقی نمی کند اهل کدام جبهه سیاسی و فکری باشید مهم این است که شرف ، اخلاق و دین خود را به دنیای دیگران نفروشید . پی نوشت :البته از نظر من هر دو بزرگوار اشتباه کرده اند با هر بهانه ای و دلیلی @dohhol

بدون شرح خود تفسیر کنید @dohhol

تعصب خصوصا در مسائل تربیتی آدم را به نتیجه می رساند اما به فایده و فهم، خیر ! الهم انی اعوذبک من علم لاینفع @dohhol

بخشی از نامه‌ی ۱۶ مولا امیرالمومنین: «وَ أَعْطُوا السُّيُوفَ حُقُوقَهَا وَ [وَطِّنُوا] وَطِّئُوا لِلْجُنُوبِ مَصَارِعَهَا، وَ اذْمُرُوا أَنْفُسَكُمْ عَلَى الطَّعْنِ الدَّعْسِيِّ وَ الضَّرْبِ الطِّلَحْفِيِّ، وَ أَمِيتُوا الْأَصْوَاتَ فَإِنَّهُ أَطْرَدُ لِلْفَشَلِ» حقّ شمشيرهاتان را ادا كنيد و پهلوهاى دشمن را بر خاك هلاك آوريد. همواره آزمند آن باشيد كه نيزه‌هايتان تن‌ها را بشكافد و ضربت‌هايتان سخت و كشنده باشد. آوازها را در سينه ها حبس كنيد، كه اين سكوت سستى را از مرد جنگجو دور مى كند. @dohhol

*چگونه بین دانش و رفتار، پل بزنیم؟* در نخستین روز های بهار تعلیم و تربیت، سزاوار است یادی کنیم از استادی که روانش مینوی باد، یعنی *دکتر محسن جهانگیری،*  که می فرمود: *«زندگی فضیلت است و پاداش آن هم خود زندگی است.»* اگر به مرحله‌ی پرسشگری که آغاز علم آموزی است تا حدودی نزدیک شویم، می توان پرسید:*«کار اصلی انسان در جهان چیست؟»* در پاسخ به پرسش فوق می توان از تأملات اندیشمندان بهره مند شد و چنین پاسخ داد: «کار اصلی ما در جهان این است که زندگی و بقا را برای همه و همه‌ی موجودات، تسهیل کنیم.» حال بیندیشیم کار اصلی مربیان چیست؟ در مورد کار اصلی مربیان می توان گفت مربیان علاوه بر کار اصلی انسان در جهان، وظیفه‌ی بس با اهمیتی بر عهده دارند که به کوتاه ترین عبارت می تواند چنین باشد: *پل زدن بین دانسته های مفید فراگیران و رفتار آنها*؛ چرا که کتاب ها و در سال های اخیر فضای مجازی مشحون از دانستنی های متنوع است، اما برای اجرایی کردن دانستنی هایی که زندگی همه‌ی موجودات، از جمله انسان و سایر موجودات را اعم از زنده و غیر زنده را تسهیل کنند، وجود مربیان ماهر و ممتاز موهبتی است که از یک سو، *سلامت همه جانبه* ما را تامین می کنند و از سوی دیگر با توجه به اینکه ما در دنیای ممکنات زندگی می کنیم تا آنجایی که امکان دارد، از محرومیت ها و محدودیت های انسان ها می کاهند. در خصوص پل زدن بین دانسته ها و رفتار، دانشمندان علوم مختلف علی الخصوص متخصصان علوم انسانی و اجتماعی مدل های چندی طراحی کرده اند که *ساده ترین مدل K.A.P است.* که اختصار واژه های زیر است: *Knowledge* *Attitude* *Practice* در تبیین واژه های نگرش و رفتار با مسامحه می توان چنین گفت: *نگرش، احساسات نسبتا پایدار و نیز یک سری از باورهای هدایت شده به سمت یک فکر و... است.* از آنجایی که مربی در امر یادگیری سزاوار است با پیچیدگی علوم مختلف انسانی و اجتماعی و... تا حدودی ارتباط برقرار کند، شایسته است زمینه های تربیتی لازم را تدارک ببیند و *با توشه ای از معارف بشری به یاری* فراگیران رود تا فراگیران در نخستین مرحله  از دانسته های مربی استقبال کنند و پس از تغییر یا تعدیل و یا ابقا و...نگرش، *به اجرایی کردن دانسته ها تا حدود زیادی نزدیک شوند.* به عبارت دیگر اگر بپذیریم بین دانسته های ما و عمل به آنها شکاف ژرف و دره‌ی  عمیق و خندق بزرگی وجود دارد، از طریق تغییر یا تعدیل و...نگرش مخاطبان می توان تا حدودی این شکاف و... را پر کرد. به عبارت دیگر با تغییر نگرش فراگیر، آمادگی او برای اجرایی شدن دانسته ها تا تا حدودی بیشتر می شود. در مدل K.A.P یکی از مهمترین مولفه ها واژه رفتار است. متخصصان، رفتار را از زاویه های چندی تعریف کرده اند که به یک مورد از آنها اشاره می شود: *رفتار آن  است که موجود زنده را وادار به عمل آگاهانه --کنش-- نماید.* گاه ممکن است رفتار ناخودآگاه رخ دهد، اما لازم است دارای فراوانی، شدت و مدت قابل اندازه گیری باشد. یادمان باشد در غالب موارد *روش های غیر مستقیم تغییر رفتار غیر بهداشتی به رفتار بهداشتی، راهگشا تر است.* مثلاً اگر مربی پس از خوردن یک شکلات نزد فراگیران برای حفاظت از دندان ها با اندکی آب، دندان ها را شستشو دهد، فراگیران نیز به احتمال زیاد به این کار خواهند پرداخت و مروارید های دهان خود را بهتر حفظ خواهند کرد. گفتنی است مربیان در میدان های متعدد-- از مربی کودکستان و مربی بهداشت تا مربی باغبانی و...-- فعالیت می کنند و به اعتباری یکی از دشوار ترین کارها، افتخار مربی شدن نصیب انسان ها، درمراکز یادگیری است، چرا که ساختار غالب مراکز یادگیری  تا حدودی سامان لازم را ندارند و از آنجایی که غالب فراگیران با اصرار خانواده راهی مراکز یادگیری شده اند و نه با اختیار خود، از این رو حتی اگر مربیان مبرزی در مراکز یادگیری شاغل باشند، فقدان انگیزه و... فراگیران، موجب می شود ارج چنین مربیانی نیز نادیده گرفته شود و برخی نیز شتابزده مربیان را ناکارآمد می دانند. در صورتی که اگر بازده‌ی یک مربی را که *نیروی انسانی سایر نهادها را تامین می کند،* دقیق و درست محاسبه کنیم با شاغلان سایر موسسات قابل مقایسه نخواهند بود. چرا که مراکز یادگیری از کودکان شش ساله ثبت نام کرده و آنها را در هجده سالگی یا تحویل دانشگاه ها می دهند و یا فراگیران، حرفه ای را پی خواهند گرفت. بیندیشیم آیا غیر از مربیان جامعه، آیا حرفه‌ی دیگری توان ایجاد چنین بازده ای را دارد؟ یادمان باشد فراگیرانی نیز که مراکز یادگیری را ترک می کنند، با همان آموخته های نخستین، *چرخ جامعه‌ی ما را می گردانند.* نانوا، میوه فروش و... از معبر مراکز یادگیری عبور می کنند و سزاوار است *ارج مربیان ماهر را پاس داریم.* @dohhol