eitaa logo
دُهُل |سیدمحمد الحسینی
594 دنبال‌کننده
792 عکس
320 ویدیو
31 فایل
در این کانال با دغدغه ها یی در حوزه تربیت و جامعه می نویسم چرا دُهُل :زیرا واقعیت چیز دیگری است. گاهی همه این خوشی‌ها حکم همان صدای دهل را دارد که از دور دیگران را به وجد می‌آورد. ارتباط با ادمین @smalhoseini با ارادت :سید محمد الحسینی
مشاهده در ایتا
دانلود
"پیدا کردن نقطه ضعف آدما یه ذره می‌خواد، استفاده نکردن از اونها یه عالمه "…
برای ثبت نام یا کسب اطلاع بیشتر در تلگرام یا ایتا به آی دی زیر پیام دهید ؛ @Avaresearch کارگاه حضوری و در شهرستان اراک برگزار می شود ظرفیت ۱۲ نفر آغاز دوره ؛ ۲۰ بهمن
تولد امام جواد علیه السلام مبارک
1.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
واکنش جالب یک شتر به ابراز محبت یک زن @dohhol
یادمه یه روز معلم کلاس دوم راهنمائیمون اومد سر کلاس و همینکه روی صندلیش نشست اخمهاش رو کرد توی هم و گفت : کی امروز به خودش ویکس مالیده ؟ یکی از بچه های ننه مرده کلاس دستش رو کرد بالا و گفت : ما آقا.. معلم هم بدون لحظه ای درنگ گفت بدو گمشو از کلاس برو بیرون فردای اون روز روی تمام صندلیها و نیمکتهای کلاس ویکس مالیدیم و وقتی معلم وارد کلاس شد متوجه شد که نبایست هیچ وقت نقطه ضعفش رو به دشمن نشون میداد !! @dohhol
🟢 نگران خودتان باشید نه ! در تربیت اولاد، آنچه را که در حد قدرتتان است، انجام بدهید و برای آن قسمتی که خارج از قدرتتان است، اصلاً و کار را به خداوند بسپارید. گاهی مثلاً شما با برادرتان سر را می‌گیرید و در تابستان آن را در حیاط می‌گذارید. اگر او آدم سالم و قوی و فعالی باشد، شما نگران آن سرِ تخت که او گرفته، نیستید؛ چون می‌دانید که او چاپک است و قشنگ می‌تواند ببرد؛ بلکه نگران این طرفی هستید که خودتان گرفته‌اید که مبادا پایتان بلغزد و به زمین بخورید. آن سرِ تربیت را خدا گرفته و هر قسمتی که شما نمی‌توانید و از عهده‌تان خارج است، سهم خداست. شورِ آن قسمتی را نزنید که خدا گرفته؛ بلکه شورِ آن قسمتی را بزنید که خودتان گرفته‌اید. نگران خودتان نباشید؛ بلکه نگران خودتان باشید. آن چیزی که می‌توانید و برایتان ممکن است را اگر نکنید، برایتان خطرناک است؛ اما آن چیزی که نمی‌توانید، جزء وظایف شما نیست. اینکه خدای تعالی جزء وظایف شما نگذاشته یعنی چی؟ یعنی آن را جزء وظایف خودش گرفته و خودش عمل می‌کند: ((لا يُكَلِّفُ اللّهُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَها)) ✍🏻 آیت الله حائری شیرازی 👇👇 https://eitaa.com/joinchat/2702376999C863e8a3b7b
آیا اراک همچنان مهد مفاخر و مفاخرپرور است؟ به هر گوشه‌ای از ایران نگاه کنیم، شاهد مراکز فرهنگی، تاریخی و ادبی هستیم که نقشی بی‌بدیل در تاریخ و هویت ملی دارند. اما از بین همه این شهرها، اراک موضوعی متفاوت دارد. شهری که از دیرباز مهد علم، فرهنگ و هنر بوده و در طول تاریخ، مفاخر بزرگی را تحویل جامعه ایران و جهان داده است. مسئله‌ای که این‌روزها مطرح می‌شود این است که آیا اراک همچنان مفاخر پرور است یا فقط سایه‌ای از شکوه گذشته خود را یدک می‌کشد؟ از مفاخر گذشته تا نسل جدید اراک به عنوان یک مرکز علمی و فرهنگی، در طول سال‌ها مفاخر بزرگی در زمینه‌های مختلف معرفی کرده است. از دوران قاجار و تشکیل اولین مدارس نوین تا دوره معاصر و رویش انجمن‌های علمی، ادبی و هنری، این شهر همواره میزبان افراد خلاق و فرهنگی بوده است. اما آنچه امروز به دلیل رکود فرهنگی و شهری مشخص می‌شود، یک پرسش است: آیا نسل جدیدی که به عنوان مفاخر این شهر معرفی خواهد شد، از همان الگوهای ادبی و فرهنگی بهره می‌برد؟ رکود یا شکوفایی فرهنگی؟ شهرهای کوچک‌تر مانند اراک معمولاً به دلیل مهاجرت استعدادها به شهرهای بزرگ‌تر با کاهش رویش مفاخر مواجه می‌شوند. اما این به معنای پایان شکوفایی فرهنگی نیست. روندهای اخیر نشان می‌دهد که انجمن‌های فرهنگی و هنری محلی با تلاش هماهنگ در صدد زنده نگه داشتن میراث فرهنگی هستند. از طرفی، نقش رسانه‌های محلی و فضای مجازی در معرفی و ترویج شخصیت‌های برجسته کمک شایانی به حفظ هویت فرهنگی کرده است. طرح‌های تشویقی و توسعه فرهنگی یکی از گام‌های اساسی در راستای احیای فرهنگ و پرورش مفاخر جدید، ایجاد بسترهای مناسب برای کشف و شکوفایی استعدادهاست. مدارس، دانشگاه‌ها، فرهنگسراها و کتابخانه‌های عمومی می‌توانند به کانون‌هایی برای رشد فکری و خلاقیت نسل جدید تبدیل شوند. برنامه‌های تشویقی همچون مسابقات ادبی، هنری و علمی، و همچنین برگزاری جشنواره‌های محلی، نقش مؤثری در ترغیب جوانان به فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی دارند. نقش آموزش و پژوهش در پرورش مفاخر آموزش، ستون اصلی پرورش افراد خلاق و اندیشمند است. تقویت نظام آموزشی با تأکید بر تفکر نقادانه و پژوهش‌محوری می‌تواند نسلی نوآور و مسئولیت‌پذیر تربیت کند. در این راستا، حمایت از پروژه‌های پژوهشی، تشکیل کارگروه‌های تخصصی در حوزه‌های علوم انسانی، اجتماعی و فناوری، و تقویت تعاملات بین دانشگاه و صنعت، به شکل‌گیری مفاخر علمی کمک شایانی خواهد کرد. رسانه‌ها؛ عامل تقویت هویت فرهنگی در دنیای امروز، رسانه‌ها نقشی حیاتی در بازتاب و تقویت هویت فرهنگی دارند. رسانه‌های محلی می‌توانند با تولید محتوای باکیفیت در حوزه تاریخ، فرهنگ و دستاوردهای شهر، به افزایش آگاهی عمومی کمک کنند. معرفی مفاخر گذشته و حال اراک در فضای مجازی و رسانه‌های ملی، تأثیر بسزایی در بازگشت اعتمادبه‌نفس فرهنگی به جامعه خواهد داشت. فرهنگ‌سازی و همدلی اجتماعی شهر اراک برای بازگشت به جایگاه گذشته خود به همدلی و همراهی تمام اقشار نیاز دارد. از مسئولان گرفته تا شهروندان عادی، همگی در این مسیر نقش‌آفرین هستند. ترویج روحیه همیاری، همکاری در فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی، و تقویت هویت محلی می‌تواند اراک را به الگویی برای سایر شهرهای کشور تبدیل کند. پایان سخن؛ از گذشته به آینده اراک، شهری که زمانی مهد مفاخر بزرگ بود، همچنان این ظرفیت را دارد که به یکی از قطب‌های فرهنگی و علمی کشور تبدیل شود. اما این مهم زمانی تحقق می‌یابد که مسئولان، نهادهای آموزشی و مردم به نقش خود در این حرکت آگاه باشند و برای ساختن آینده‌ای روشن‌تر گام بردارند. تنها در این صورت است که می‌توان به‌جای حسرت خوردن بر گذشته، به استقبال آینده‌ای درخشان‌تر رفت و شاهد رویش نسلی از مفاخر جدید بود که اراک را همچنان در مرکز توجه فرهنگی ایران نگاه می‌دارند. @dohhol
میزند دست خدا او را زمین هر که خواهد دشمن ایران شود خانه‌ی هر کس که شد بدخواه ما با عنایات خدا ویران شود منشا این آتش چیست ؟ خیلی عجیبه
عرش نشین قدمت مبارک @dohhol
آموزش باید دم بکشد ؛ داستان یک پژوهش ➕ داستان یک پژوهش در پژوهشی، یک کتاب را یکبار به صورت چاپی به یک گروه و بار دیگر همان را به صورت الکترونیکی به گروهی دیگر دادند. در نسخه الکترونیکی البته لینک‌هایی بر روی برخی جملات و واژه‌ها برای مطالعات بیشتر قرار داده شده بود (چیزی مثل ویکی‌پدیا). 🔻پرسش آن بود که کدام کتاب تاثیر بهتری برای آموزش دارد؟پاسخ البته به صورت یک‌طرفه‌ای نشان داد که کتاب چاپی! این آزمایش چندین بار دیگر تکرار شد و نتایج همان بود! پس لطفا برای فرزندان‌تان که این روزها با ابزار الکترونیکی مشغول آموزش هستند، کتاب‌های چاپی را برگردانید! ➕ حافظه کارگر حافظه آدمی دو نوع حافظه کوتاه‌مدت و بلندمدت دارد؛ و البته یک حافظه سوم به نام «حافظه کارگر» (Working Memory). حافظه کوتاه‌مدت احساسات و افکار ما برای چند ثانیه است؛ و بلندمدت انبار خاطرات و دانش ما. اما حافظه کارگر است که آگاهی ما را در هر لحظه شکل می‌دهد و البته این آگاهی را برای انبار به سمت حافظه بلندمدت می‌فرستد. این حافظه کارگر اگر هم‌زمان درگیر چند مساله مختلف باشد یا از این شاخه به آن شاخه بپرد؛ در عمل نمی‌تواند چیزی برای ذخیره‌سازی و انبارشدن به حافظه بلندمدت بفرستد. ➕ همین «تقسیم کردن توجه به موضوعات مختلف»، نتیجه‌اش در ذهن ما می‌شود: هیچ! پس کافی است کتاب الکترونیک یا ویکی‌پدیایی علمی را در نظر بگیرید که ما یا کودک ما مشغول مطالعه‌اش است. اگر حواس خود را به موضوعات مختلف پرت نکنیم و بر آن تمرکز نیابیم؛ قدرت حافظه‌مان تحلیل می‌رود. خوبی کتاب چاپی همان است که حواس ما را به چیزهای دیگر پرت نمی‌کند.این مساله برای بزرگسالان و کودکان هر دو مشترک است؛ اما برای کودکان چالش آن مساله دیگری نیز هست: ➕ کارآیی مغز ما بر اساس پیوندهای سیناپسی است که مسیرهای عصبی‌اش را شکل می‌دهد. مسیرهایی که احتمالا تا ۲۰ سالگی به مرور تکمیل می‌شود. مشکل عدم تمرکزی که به واسطه ابزارهای دیجیتالی پدید آمده است، در حقیقت فرصت شکل‌گیری این مسیرهای حیاتی در مغز را کاهش می‌دهد. ➕ آزمایش‌های دیگر در آزمایشی دیگر یک مقاله در خصوص مقایسه دو نظریه یک بار چاپی و بار دیگر به صورت ویکی‌پدیایی و با امکان کلیک کردن روی موضوعات مرتبط فراهم شد. فرض پژوهشگران آن بود که در این حالت افرادی که مقاله را الکترونیکی می‌خوانند؛ از آن‌جایی که امکان کنکاش و جستجو در خصوص آن موضوع را دارند؛ آن را عمیق‌تر درک خواهند کرد.اما این انتظار درستی نبود! ➕در آزمایش دیگری در کنار متن مقاله، یک فیلم یا فایل صوتی در خصوص آن متن نیز گذاشته شده بود. اما افزوده شدن فیلم میزان درک مطلب را کاهش داده بود! در حقیقت مغز ما یک «بار شناختی» (Cognitive Load) مشخص دارد؛ یعنی ظرفیتی که «حافظه کارگر» برای انتقال فهم یا احساسات یا یادگیری‌ش به آن حافظه بلندمدت دارد. در صورتی که ما مدام به کنکاش بیشتر بپردازیم و مدام با کلیک کردن بر روی موضوعات مرتبط از صفحه‌ای به صفحه‌ای دیگر برویم؛ از متن اصلی دور می‌افتیم؛ و این امر بیشتر از «بار شناختی» ما خواهد بود. همان‌طور که فیلم کمک‌آموزشی چنین می‌کند؛ و نتیجه می‌شود: یادگیری بی‌کیفیت! ➕ گاهی بگذاریم چایی دم بکشد! یادگیری مثل دم کشیدن چایی زمان می‌خواهد. ابزارهای متصل به اینترنت اگرچه امکان زیادی را برای دانش‌آموز ایجاد می‌کنند؛ اما دانشی در ذهن او نمی‌نشیند. باید فرصت دم کشیدن چایی را بدهیم. این دم کشیدن نیاز به زمان دارد؛ زمانی با توجه کامل؛ و این همان چیزی است که ابزارهای دیجیتال از دانش‌آموزان دریغ کرده‌اند. آموزش الکترونیکی هنوز نوظهور است و برای شناختن ابعاد آن نیاز داریم به مراقبت زیاد. حتما در روز در زمانی مشخص دانش‌آموز را به خواندن کتاب‌های چاپی تشویق کنید؛ ابزارهای هوشمند جانشین آن‌ها نیستند؛ بلکه مکمل آن‌ها هستند. ▪️پ.ن.: برای مطالعه بیشتر در خصوص ویژگی‌های مغز و تاثیر آن بر ذهن کتاب «کم‌عمق‌ها: اینترنت با مغز ما چه می‌کند؟» نوشته «نیکلاس کار» پیشنهاد می‌شود. @dohhol